حدیث دربارهكسانى كه امام باقر عليه السلام بهشت را برايشان ضمانت كرده است

الخرائج و الجرائحـ به نقل از ابو بصير ـ: على بن دَرّاج در حال احتضار برايم نقل كرد كه بر امام باقر عليه السلام وارد شده و گفته: مختار، مرا براى انجام دادن برخى كارهايش گماشت و من مالى را به دست آوردم. مقدارى از آن از دست رفت، مقدارى را خودم برداشتم و مصرف كردم و مقدارى را هم بخشيدم. مايلم كه آن را برايم حلال كنيد. فرمود: «حلالت باشد». [ابن درّاج گفت:] گفتم: فلانى برايم روايت كرد كه از امام حسن عليه السلام خواسته كه زمينى را در رَجعه به ما واگذار نمايد و امام حسن عليه السلام به او فرموده: «من برايت بهتر از اين را انجام مى دهم. بهشت را برايت ضمانت مى كنم. بر عهده من و پدرانم باشد!». آيا چنين چيزى بوده؟ فرمود: «آرى». اين جا بود كه به امام باقر عليه السلام گفتم: آيا شما هم براى من، بهشت را تضمين مى كنى ـ سلام بر تو و بر پدرانت ـ، همان طور كه امام حسن عليه السلام براى فلانى تضمين كرد؟ فرمود: «آرى». على بن درّاج اين را به من گفت و مُرد و من هم اين خبر را به كسى نگفتم. سپس رفتم و وارد مدينه شدم و خدمت امام باقر عليه السلام رسيدم. وقتى به من نگاه انداخت، فرمود: «على مُرد؟». گفتم: آرى. خدا رحمتش كند! فرمود: «فلان و بهمان مطلب را به تو گفت» و از آنچه على بن درّاج به من گفته بود، چيزى را فروگذار نكرد، مگر اين كه به من فرمود. گفتم: به خدا سوگند، آن هنگام كه على اين حرف ها را به من گفت، هيچ كس نزد من نبود و از ناحيه من هم به كسى گفته نشده است. پس شما از كجا اينها را فهميدى؟». ايشان ران مرا با دستش فشار داد و فرمود: «خاموش، خاموش! اكنون ساكت باش».