حدیث دربارهكسانى كه پيامبر صلى الله عليه و آله بهشت را برايشان ضمانت كرده است

عنه صلى الله عليه و آله:أَنَا زَعِيمٌ ـ وَالزَّعِيمُ الحَمِيلُ ۱ ـ لِمَن آمَنَ بِي وَأَسلَمَ وَهاجَرَ، بِبَيتٍ فِي رَبَضِ الجَنَّةِ وَبِبَيتٍ فِي وَسَطِ الجَنَّةِ. وَأَنَا زَعِيمٌ لِمَن آمَنَ بِي وَأَسلَمَ وَجاهَدَ فِي سَبِيلِ اللّهِ، بِبَيتٍ فِي رَبَضِ الجَنَّةِ وَبِبَيتٍ فِي وَسَطِ الجَنَّةِ وَبِبَيتٍ فِي أَعلى غُرَفِ الجَنَّةِ. مَن فَعَلَ ذلِكَ فَلَم يَدَع لِلخَيرِ مَطلَبا وَلا مِنَ الشَّرِّ مَهرَبا يَمُوتُ حَيثُ شاءَ أَن يَمُوتَ. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من براى كسى كه به من ايمان آورد و مسلمان شود و هجرت كند، خانه اى را در حومه (پايين) بهشت و خانه اى را در وسط بهشت، ضمانت مى كنم، و براى كسى كه به من ايمان آورد و مسلمان شود و در راه خدا جهاد كند، خانه اى را در حومه بهشت و خانه اى را در وسط بهشت و خانه اى را در بالاترين بالاخانه هاى بهشت، ضمانت مى كنم. كسى كه چنين كند، جايى براى طلب خوبى ها و گريز از بدى ها فرو نگذاشته است. بميرد، هر جا كه خواست بميرد. ۳

۱.الحَمِيْل: الكَفِيل (النهاية: ج 1 ص 442 «حمل»). قال ابن حبّان: الزعيم لغة أهل المدينة، والحميل لغة أهل المصر، والكفيل لغة أهل العراق ويشبه أن يكون قوله «والزعيم الحميل» من قول ابن وهب [أحد رواة الخبر]اُدرج في الخبر (هامش المصدر).

۲.سنن النسائي: ج 6 ص 21، صحيح ابن حبّان: ج 10 ص 480 ح 4619، المستدرك على الصحيحين: ج 2 ص 81 ح 2391، السنن الكبرى: ج 6 ص 119 ح 11394 كلاهما نحوه وكلّها عن فضالة بن عبيد، كنز العمّال: ج 1 ص 70 ح 274.

۳.ظاهرا مراد، اين است كه چنين شخصى هر آنچه خوبى است، به دست آورده و از هر آنچه بدى است، رهيده است و ديگر مهم نيست كه در چه جايى بميرد؛ در هجرت يا در ميدان جهاد.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت کسانی که بهشت برایشان ضمانت شده است کسانی که پیامبر صلی الله علیه و آله بهشت را برایشان ضمانت کرده است

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس به من تضمين دهد كه زبان و دامنش را نگه مى دارد، من بهشت را برايش ضمانت مى كنم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس حفظ دامن و زبانش را به من تضمين دهد، من بهشت را برايش ضمانت مى كنم.

حلية الأولياءـ به نقل از عبد اللّه بن مسعود ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «هر كس اين (به زبانش اشاره فرمود) و اين را (به شكمش اشاره فرمود) نگه دارد، بهشت را برايش ضمانت مى كنم».

سنن ابن ماجةـ به نقل از عبد الرحمان بن يزيد ـ: ثوبان گفت: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «كيست كه يك چيز را براى من متعهّد شود و من، بهشت را برايش تعهّد كنم؟». گفتم: من. فرمود: «از مردم چيزى مخواه». از آن پس، ثوبان اگر سواره بود و تازيانه اش مى افتاد، به هيچ كس نمى گفت: تازيانه ام را بده. بلكه خودش پياده مى شد و آن را بر مى داشت.

امام صادق عليه السلام:طايفه اى از انصار، نزد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمدند و بر ايشان سلام گفتند و ايشان پاسخ سلامشان را داد. آنها گفتند: اى پيامبر خدا! با شما حاجتى داريم. فرمود: «حاجتتان را بگوييد». گفتند: حاجت بزرگى است! فرمود: «آن را بگوييد. آن چيست؟». گفتند: بهشت را نزد پروردگارت براى ما ضمانت كن. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله سرش را پايين انداخت و لختى [متفكّرانه] به زمين، خيره شد. سپس سرش را بلند كرد و فرمود: «اين كار را برايتان مى كنم، به شرط آن كه شما نيز از هيچ كس چيزى نخواهيد».

امام صادق عليه السلام:گروهى نزد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمدند و گفتند: «اى پيامبر خدا! بهشت را برايمان نزد پروردگارت ضمانت كن». فرمود: «به شرط آن كه شما نيز با سجده طولانى، مرا كمك كنيد». گفتند: قبول است، اى پيامبر خدا! پيامبر صلى الله عليه و آله نيز بهشت را برايشان ضمانت كرد. اين خبر به گوش گروهى از انصار رسيد. آنها نيز نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند و گفتند: اى پيامبر خدا! بهشت را براى ما ضمانت كن. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «به شرط آن كه از كسى چيزى نخواهيد». گفتند: قبول است، اى پيامبر خدا! آن گاه پيامبر صلى الله عليه و آله بهشت را برايشان ضمانت كرد. از آن پس، هر گاه مردى از آنان بر چارپايش سوار بود و شلّاقش مى افتاد، خودش پياده مى شد و آن را بر مى داشت؛ چون دوست نداشت از كسى چيزى بخواهد، و اگر بند كفش يكى از آنان پاره مى شد، دوست نداشت از كسى، بند كفشى بخواهد.

عوالى اللآلى:از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت شده است كه: «هر كس نمازهاى پنجگانه را به جا آورد و از گناهان هفتگانه دورى كند، روز قيامت به او گفته مى شود كه از هر درِ بهشت كه مى خواهد، وارد آن شود». مردى به راوى گفت: آن گناهان هفتگانه را از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدى كه چيستند؟ راوى گفت: آرى؛ شرك به خدا، آزردن پدر و مادر، تهمت زدن به زنان پاك دامن، قتل، فرار از ميدان جهاد، خوردن مال يتيم و زنا.