حدیث دربارهكسانى كه پيامبر صلى الله عليه و آله بهشت را برايشان ضمانت كرده است

الخصال عن تميم الدّاري:قالَ رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: مَن يَضمَنُ لِي خَمسا أَضمَنُ لَهُ الجَنَّةَ، قِيلَ: وَما هِيَ يا رَسُولَ اللّهِ؟ قالَ: النَّصِيحَةُ للّهِِ عز و جل، وَالنَّصِيحَةُ لِرَسُولِهِ، وَالنَّصِيحَةُ لِكِتابِ اللّهِ، وَالنَّصِيحَةُ لِدِينِ اللّهِ، وَالنَّصِيحَةُ لِجَماعَةِ المُسلِمِينَ. ۱
الخصالـ به نقل از تميمِ دارى ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «هر كس پنج چيز را برايم ضمانت كند، من بهشت را برايش ضمانت مى كنم». گفته شد: اى پيامبر خدا! آن پنج چيز، كدام اند؟ فرمود: «يك دلى با خداوند عز و جل، يك دلى با پيامبر او، يك دلى با كتاب خدا، يك دلى با دين خدا و يك دلى با جامعه مسلمانان».
۱.الخصال: ص 294 ح 60، مشكاة الأنوار: ص 533 ح 1786، روضة الواعظين: ص 464 وليس فيهما «قيل: وما هي يا رسول اللّه؟»، بحار الأنوار: ج 75 ص 65 ح 1.

احادیث دیگر این موضوع

۸
كنز الفوائد:در جنگ خندق، مشركان، بيست شب، خندق را در ميان گرفته بودند و كسى از آنان از خندق عبور نكرد، بجز عمرو بن عبدِ وَد كه اسبش را هى زد و از خندق گذشت و در طرف مدينه قرار گرفت. او به سوى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى رفت و مى آمد و رجز مى خواند و مبارز مى طلبيد؛ امّا كسى جوابش را نمى داد. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به يارانش كه گرداگردش را گرفته بودند، فرمود: «كدام يك از شما به جنگ عمرو مى رود و من در نزد خداوند، بهشت را برايش ضمانت مى كنم؟». هيچ يك از آنان از ترس عمرو، جواب پيامبر صلى الله عليه و آله را نداد. على بن ابى طالب عليه السلام برخاست. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «بنشين». پيامبر صلى الله عليه و آله بار ديگر از يارانش خواست؛ امّا اين بار نيز كسى بر نخاست و همگى سرهايشان را به زير انداخته بودند. دوباره على بن ابى طالب عليه السلام برخاست و باز پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود كه بنشيند. پيامبر صلى الله عليه و آله بار سوم به يارانش فرمود و اين بار نيز جز على عليه السلام، كسى اجابت نكرد. پس، پيامبر صلى الله عليه و آله او را به نزديك خود، فرا خواند و با دست خويش، دستار بر سرش نهاد و فرمود كه به جنگ دشمنش برود و على عليه السلام به سوى او رفت، و پيامبر خدا صلى الله عليه و آله [هميشه، در نقل آن واقعه] مى فرمود: «همه ايمان به مبارزه با همه شرك رفت».