حدیث دربارهكسانى كه پيامبر صلى الله عليه و آله بهشت را برايشان ضمانت كرده است
سنن ابن ماجة عن عبد الرّحمن بن يزيد:قالَ ثَوبانُ: قالَ رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: مَن يَتَقَبَّلُ لِي بِواحِدَةٍ وَأَتَقَبَّلُ لَهُ بِالجَنَّةِ؟ قُلتُ: أَنَا، قالَ: لا تَسأَلِ النّاسَ شَيئا. قالَ [عَبدُ الرَّحمنِ]: فَكانَ ثَوبانُ يَقَعُ سَوطُهُ وَهُوَ راكِبٌ، فَلا يَقُولُ لِأَحَدٍ: ناوِلنِيهِ، حَتّى يَنزِلَ فَيَأخُذَهُ. ۱
سنن ابن ماجةـ به نقل از عبد الرحمان بن يزيد ـ: ثوبان گفت: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «كيست كه يك چيز را براى من متعهّد شود و من، بهشت را برايش تعهّد كنم؟».
گفتم: من.
فرمود: «از مردم چيزى مخواه».
از آن پس، ثوبان اگر سواره بود و تازيانه اش مى افتاد، به هيچ كس نمى گفت: تازيانه ام را بده. بلكه خودش پياده مى شد و آن را بر مى داشت.
۱.سنن ابن ماجة: ج 1 ص 588 ح 1837، مسند ابن حنبل: ج 8 ص 324 ح 22448، السنن الكبرى: ج 4 ص 330 ح 7875، حلية الأولياء: ج 1 ص 181، كنز العمّال: ج 6 ص 496 ح 16696 وراجع: سنن ابي داوود: ج 2 ص 121 ح 1643 و تنبيه الخواطر: ج 1 ص 45.