حدیث دربارهكسانى كه خدا بهشت را برايشان ضمانت كرده است

امام على عليه السلامـ در يادكرد از حديث معراج پيامبر صلى الله عليه و آله ـ: خداى بلندمرتبه فرمود: «اى احمد! به عزّت و جلالم سوگند، هيچ بنده اى نيست كه چهار كار را به من تعهّد دهد، مگر آن كه او را به بهشت مى برم: زبانش را فرو بندد و آن را جز به آنچه برايش سودمند است، نگشايد؛ دلش را از وسوسه نگه دارد؛ مراقب كردار خود و نگاه من به خود باشد؛ و نور چشمش، گرسنگى كشيدن (روزه دارى) باشد. اى احمد! اگر شيرينىِ گرسنگى و خاموشى و تنهايى و آنچه را از اينها به ارث برده اند، مى چشيدى!». پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: پروردگارا! ميراث گرسنگى چيست؟ فرمود: «فرزانگى و نگهداشت دل و نزديك شدن به من و اندوه هميشگى و سبُكبار بودن در ميان مردم و گفتن حق و باكى نداشته باشد كه در آسانى به سر بَرد، يا در دشوارى. اى احمد! آيا مى دانى كه چه هنگام، بنده به من نزديك مى شود؟». پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: نه، اى پروردگار! فرمود: «آن گاه كه گرسنه باشد، يا در سجده باشد. اى احمد! بنده، هر گاه شكمش گرسنه باشد و زبانش را نگه دارد، به او حكمت مى آموزم و اگر كافر بود، حكمتش حجّت بر ضدّ او و وبالش خواهد بود».