حدیث دربارهسراى كرامت
الإمام عليّ عليه السلام:اِعلَمُوا أَنَّهُ مَن يَتَّقِ اللّهَ يَجعَل لَهُ مَخرَجا مِن الفِتَنِ وَنُورا مِن الظُّلَمِ، ويُخَلِّدُهُ فِيما اشتَهَت نَفسُهُ، وَيُنزِلُهُ مَنزِلَ الكَرامَةِ عِندَهُ، فِي دارٍ اصطَنَعَها لِنَفسِهِ؛ ظِلُّها عَرشُهُ، وَنُورُها بَهجَتُهُ، وَزُوّارُها مَلائِكَتُهُ، وَرُفَقاؤُها رُسُلُهُ. ۱
امام على عليه السلام:بدانيد كه هر كس از خدا پروا بدارد، خداوند براى او، راه برونْ رفتى از فتنه ها و روشنايى در تاريكى ها قرار مى دهد و او را در جايى كه خواستِ اوست، جاويدان مى گرداند و او را در جايگاهى گرامى به نزد خويش جاى مى دهد؛ در سرايى كه آن را براى خويش برگزيده، و سايه آن، عرش اوست، و روشنايى اش شادمانى او، و ديدار كنندگانش فرشتگان او، و رفيقانش پيامبران او.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 183، بحار الأنوار: ج 8 ص 163 ح 105.