حدیث دربارهو اين چند عامل

عنه صلى الله عليه و آله:خَمسٌ مَن أَتَى اللّهَ عز و جل بِهِنَّ أَو بِواحِدَةٍ مِنهُنَّ أَوجَبَ لَهُ الجَنَّةَ: مَن سَقى هامةً صادِيَةً ۱، أَو أَطعَمَ كَبِدا هافِيَةً ۲، أَو كَسا جِلدَةً عارِيةً، أَو حَمَلَ قَدَما حافِيَةً، أَو أَعتَقَ رَقَبَةً عانِيَةً ۳. ۴

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پنج كار است كه هر كس همه آنها يا يكى از آنها را به نزد خداوند عز و جلبَرَد، خداوند، بهشت را بر او واجب مى گرداند: كسى كه تن تشنه اى را سيراب كند، يا شكم گرسنه اى را غذا دهد، يا پوست برهنه اى را بپوشاند، يا پاى برهنه اى را سوار كند، يا گردن اسيرى را آزاد كند.

۱.الصَّدَى: شِدّةُ العَطَش (لسان العرب: ج 14 ص 453 «صدا»).

۲.الهَفُو: الجُوع، ورجل هافٍ: جائع (لسان العرب: ج 15 ص 363 «هفا»).

۳.العَانِي: الأسير (النهاية: ج 3 ص 314 «عنا»).

۴.نثر الدر: ج 1 ص 159، نزهة الناظر: ص 13 ح 18، أعلام الدين: ص 294، تاريخ اليعقوبي: ج 2 ص 92 وفيه «أربع» بدل «خمس» وليس فيه «أو حمل قدما حافية»، المحاسن: ج 1 ص 458 ح 1060 عن الإمام الصادق عليه السلام نحوه، بحار الأنوار: ج 74 ص 369 ح 59؛ شرح نهج البلاغة لابن أبي الحديد: ج 16 ص 86.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت عوامل بهشتی شدن خوی های والا و کردارهای نیکو +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

سنن الترمذىـ به نقل از عمر ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «ده آيه بر من نازل شده كه هر كس آنها را به كار بندد، به بهشت مى رود» و سپس خواند: «به راستى كه مؤمنان، رستگار شدند» تا پايان ده آيه.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آيا شما را به اهل بهشت راه نمايى نكنم؟ هر ناتوان مستضعفى كه اگر خدا را سوگند دهد، خداوند، دعايش را مستجاب مى كند. و اهل دوزخ، عبارت اند از هر گردن فراز درشت خوى مستكبرى.

الأمالى، طوسىـ به نقل از ابو ذر ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «اى ابو ذر! آيا تو را از اهل بهشت خبر ندهم؟». گفتم: چرا، اى پيامبر خدا! فرمود: «هر ژوليده گرد گرفته ژنده پوشى كه كسى به او بها نمى دهد؛ امّا اگر خدا را سوگند دهد، خداوند، دعايش را مستجاب مى كند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اهل بهشت، هر ژوليده گرد گرفته ژنده پوشى است كه كسى به او اهمّيت نمى دهد؛ همان كسانى كه هر گاه از فرمان روايان اجازه [ى ورود]بخواهند، به آنان اجازه نمى دهند و هر گاه از زنى خواستگارى كنند، جواب رد مى شنوند و هر گاه سخن بگويند، كسى به سخنشان گوش نمى دهد. نيازهايشان در سينه هايشان بى قرارى مى كند. اگر در روز رستاخيز، نور يكى از آنها در ميان مردم تقسيم شود، به همه آنها مى رسد.

تاريخ بغدادـ به نقل از اَنَس ـ: مردى گفت: اى پيامبر خدا! چه كسى اهل بهشت است؟ فرمود: «هر شخص ساده و نرم و آرام و خون گرم (خودمانى)».

امام على عليه السلام:همانا اهل بهشت، هر مؤمن نرم و ملايمى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آيا شما را از كسى آگاه كنم كه بر آتش حرام است، يا كسى كه آتش بر او حرام است؟ بر هر شخص خون گرم ساده و ملايمى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر شخص ساده و نرم و ملايم و خون گرم با مردم، بر آتش، حرام شده است.