حدیث دربارهسراى امنيّت

الإمام عليّ عليه السلام:كُونُوا مِن أَهلِ الحَقِّ تُعرَفُوا بِهِ وَتَتَعارَفُوا عَلَيهِ، فَإِنَّ اللّهَ خَلَقَ الخَلقَ بِقُدرَتِهِ. وَجَعَلَ ثَوابَ أَهلِ طاعَتِهِ النَّضرَةَ ۱ فِي وَجهِهِ، فِي دارِ الأَمنِ وَالخُلدِ الَّذِي لا يَرُوعُ ۲ أَهلُهُ. ۳

امام على عليه السلام:اهل حق باشيد تا بِدان شناخته شويد و با آن، يكديگر را بشناسيد؛ زيرا خداوند، آفريدگان را به قدرت خويش بيافريد. و پاداش فرمان بُردارانش را خرّمى روىِ آنان قرار داد، در سراى امنيّت و جاويدان كه ساكنان آن، هرگز نمى هراسند.

۱.نَضَرَهُ ونَضَّره: من النضارة؛ وهي حُسن الوجه والبريق (النهاية: ج 5 ص 71 «نضر»).

۲.في المصدر: «يورع»، والتصويب من بحار الأنوار.

۳.كتاب سليم بن قيس: ج 2 ص 716 ح 17، بحار الأنوار: ج 34 ص 263 ح 1006.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت سرای امنیت

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:بهشت، سراى امنيّت است.

امام على عليه السلام:برادران ما را كه خون هايشان در صفّين ريخته شد، چه گزند كه امروز، زنده نباشند، كه غصّه بخورند و آب هاى تيره بنوشند؟! به خدا سوگند كه آنان، به ديدار خدا شتافتند و خداوند، مزدشان را كامل عطايشان فرمود و آنان را كه [در اين دنيا] بيم داشتند، در سراى امنيّت جاى داد.

امام على عليه السلام:اگر به خدا ايمان آورى و از حرام هايش پرهيز كنى، تو را در سراى امنيّت جاى مى دهد، و اگر او را خشنود گردانى، تو را غرق در خشنودى مى گردانَد.

امام على عليه السلام: «و كسانى كه از پروردگار خويش پروا كردند، گروه گروه، به سوى بهشت برده مى شوند» ، در حالى كه از كيفر، در امان اند و سرزنش نمى شوند و از آتش، دور داشته مى شوند و در سرا [ى جاويدان] آرام مى گيرند و از جايگاه و آرامگاه [هميشگى خود،] خشنودند.

امام صادق عليه السلام:مردم، خداوند عز و جل را بر سه گونه مى پرستند: گروهى، او را براى پاداشش مى پرستند كه اين، پرستشِ آزمندان است و آزمندى است. گروهى ديگر، او را از بيم آتش مى پرستند كه اين، پرستشِ بندگان است و ترسيدن است؛ ليكن من، او را از سرِ عشق به او مى پرستم كه اين، پرستش جوان مردان است و امنيّت است؛ چرا كه او عز و جل مى فرمايد: «و آنان در آن روز، از ترس در امان اند» . «بگو: اگر خدا را دوست مى داريد، از من پيروى كنيد تا خدا نيز شما را دوست بدارد و گناهانتان را بيامرزد» . پس، هر كه خداى عز و جل را دوست بدارد، خدا نيز او را دوست مى دارد و هر كه خداى عز و جلدوستش بدارد، از آسوده خاطران خواهد بود.