حدیث دربارهسراى ماندگارى
الإمام زين العابدين عليه السلام:اَلحَمدُ للّهِِ عَلى ما عَرَّفَنا مِن نَفسِهِ، وَأَلهَمَنا مِن شُكرِهِ. حَمدا نُعتَقُ بِهِ مِن أَلِيمِ نارِ اللّهِ إِلى كَرِيمِ جِوارِ اللّهِ، حَمدا نُزاحِمُ به مَلائِكَتَهُ المُقَرَّبِينَ، ونُضامُّ ۱ بِهِ أَنبِياءَهُ المُرسَلِينَ في دارِ المُقامَةِ الَّتِي لا تَزُولُ، ومَحَلِّ كَرامَتِهِ الَّتِي لا تَحُولُ. ۲
امام زين العابدين عليه السلام:ستايش، خداى را كه خويشتن را به ما شناسانْد و سپاس گزارى اش را به ما الهام فرمود.؛ ستايشى كه به سبب آن، از آتش دردناك او بِرَهيم و در پناه كريمانه خدا بيارميم؛ ستايشى كه به سبب آن، با فرشتگان مقرّب او همنشين شويم و در سراى ماندگارىِ جاويدان و جايگاه كرامت پايدار او با پيامبران فرستاده اش، يك جا گِرد آييم.