حدیث دربارهو اين چند عامل
دعائم الإسلام عن أبي ذرٍّ:كُنتُ عِندَ رَسُولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله فِي مَرَضِهِ الَّذِي قُبِضَ فِيهِ، فَقالَ: اُدنُ مِنِّي يا أَباذَرٍّ أَستَنِد إِلَيكَ، فَدَنَوتُ فَاستَنَدَ إِلى صَدرِي إِلى أَن دَخَلَ عَلِيٌ، فَقالَ لِي: قُم يا أَباذَرٍّ؛ فَإِنَّ عَلِيّا أَحَقُّ بِهَذا مِنكَ.
فَجَلَسَ عَلِيٌ فَأَسنَدَهُ إِلى صَدرِهِ، ثُمَّ قالَ لِي: ها هُنا بَينَ يَدَيَ، فَجَلَستُ بَينَ يَدَيهِ، فَقالَ لِي: اِعقِدْ بِيَدِكَ؛ مَن خُتِمَ لَهُ بِشَهادَةِ أَن لا إِلهَ إِلّا اللّهُ دَخَلَ الجَنَّةَ، وَمَن خُتِمَ لَهُ بِإِطعامِ مِسكِينٍ دَخَلَ الجَنَّةَ، وَمَن خُتِمَ لَهُ بِحَجَّةٍ دَخَلَ الجَنَّةَ، وَمَن خُتِمَ لَهُ بِعُمرَةٍ دَخَلَ الجَنَّةَ، وَمَن خُتِمَ لَهُ بِجِهادٍ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَلَو قَدرَ فُواقِ ناقَةٍ دَخَلَ الجَنَّةَ. ۱
دعائم الإسلامـ به نقل از ابو ذر ـ: در بيمارى اى كه به فوت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله انجاميد، در محضر ايشان بودم. فرمود: «نزديك من بيا ـ اى ابو ذر ـ تا به تو تكيه دهم».
من نزديك رفتم. پيامبر صلى الله عليه و آله بر سينه ام تكيه داد تا آن كه على عليه السلام وارد شد. پيامبر صلى الله عليه و آله به من فرمود: «برخيز ـ اى ابو ذر ـ؛ چرا كه على به اين كار از تو سزاوارتر است».
پس، على عليه السلام نشست و پيامبر صلى الله عليه و آله را به سينه خود، تكيه داد. آن گاه پيامبر صلى الله عليه و آله به من فرمود: «اين جا، رو به روى من [بنشين]»، و من، رو به روى ايشان نشستم. ايشان به من فرمود: «با دستت بشمار. هر كه عمرش (ديوان عملش) به شهادت لا إله إلّا اللّه ختم شود، به بهشت مى رود. هر كه عمرش به غذا دادن به مستمندى ختم شود، به بهشت مى رود. هر كه عمرش به حج ختم شود، به بهشت مى رود. هر كه عمرش به عُمره ختم شود، به بهشت مى رود. هر كه عمرش به جهاد در راه خدا ـ اگرچه به اندازه فاصله دو دوشيدن شتر باشد ـ، ختم شود، به بهشت مى رود».
۱.دعائم الإسلام: ج 1 ص 219، الجعفريّات: ص 212 نحوه، بحار الأنوار: ج 82 ص 167 ح 2.