حدیث دربارهسراى سلامت

الإمام الباقر عليه السلامـ فِي قَولِ اللّهِ عز و جل: «وَ اللَّهُ يَدْعُواْ إِلَى دَارِ السَّلَـمِ» ـ: إِنَّ السَّلامَ هُو اللّهُ عز و جل، وَدارَهُ الَّتِي خَلَقَها لِأَولِيائِهِ الجَنَّةُ. ۱
امام باقر عليه السلامـ در باره سخن خداوند عز و جل: «و خداوند، به سراى سلام، فرا مى خوانَد» ـ: سلام، خداست و سراى او كه آن را براى دوستانش آفريده، بهشت است.
۱.معاني الأخبار: ص 177 ح 2 عن العلاء بن عبد الكريم.

احادیث دیگر این موضوع

۴
المستدرك على الصحيحينـ به نقل از سعيد بن ابى هلال ـ: از ابو جعفر امام باقر عليه السلام شنيدم كه اين آيه را تلاوت كرد: «و خداوند، به سراى سلامت، فرا مى خواند و هر كه را بخواهد، به راه راست، هدايت مى كند» . سپس فرمود: «جابر بن عبد اللّه برايم نقل كرد كه: روزى پيامبر خدا بيرون آمد و فرمود: خواب ديدم كه جبرئيل، بالاى سر من و ميكائيل، پايين پاى من است و يكى از آن دو به ديگرى مى گويد: برايش مثالى بزن. او گفت: بشنو. گوشت شنوا باد! و در ياب، دلت در يابنده باد! حكايت تو و امّتت، همچون حكايت پادشاهى است كه سرايى را بگيرد و در آن سرا، اتاقى بسازد و در آن اتاق، خوانى بگسترد. سپس فرستاده اى بفرستد تا مردمان را به خوراكشان فرا خواند. پس شمارى از ايشان، دعوت فرستاده را مى پذيرند و شمارى نمى پذيرند. خداوند، همان پادشاه است و آن سرا، اسلام است و آن خانه، بهشت و تو ـ اى محمّد ـ، آن فرستاده اى. هر كه دعوت تو را پاسخ دهد، به اسلام در مى آيد، و هر كه به اسلام در آيد، به بهشت مى رود، و هر كه به بهشت رود، از [خوان] آن مى خورد».
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون روز رستاخيز شود، خداوند، آفريدگان را گِرد مى آورد و بانگ دهنده اى ندا مى دهد كه: بخشايشگران، برخيزند! پس، گروهى از مردم، بر مى خيزند و فرشتگان، به پيشوازشان مى روند و آنان را به بهشت، مژده مى دهند و مى گويند: اين بخشايشگرىِ شما چه بوده كه به سبب آن، پيش از حسابرسى، به بهشت مى رويد؟ آنها مى گويند: ما چنان بوديم كه از هر كه بر ما ستم مى كرد، گذشت مى كرديم و به هر كه از ما مى بُريد، مى پيوستيم و با هر كه به ما نادانى روا مى داشت [و گستاخى مى نمود]، بردبارى مى ورزيديم. پس، بديشان گفته مى شود: به بهشت در آييد، كه چه نيكوست مزد عمل كنندگا ن! سپس، ندا دهنده اى ندا مى دهد كه: اهل شكيبايى، برخيزند! پس، گروهى از مردم، بر مى خيزند و فرشتگان، به پيشوازشان مى روند و آنان را به بهشت، مژده مى دهند و مى گويند: اين شكيبايى شما، چه بوده كه به سبب آن، پيش از حسابرسى، به بهشت مى رويد؟ آنها مى گويند: خويشتن را بر طاعت خدا به شكيب وامى داشتيم و در ترك معاصى خدا، شكيبايى مى ورزيديم. پس بديشان گفته مى شود: به بهشت در آييد، كه چه نيكوست مزد عمل كنندگان! سپس، ندا دهنده اى ندا مى دهد كه: همسايگان خدا در سراى سلامت برخيزند! پس، گروهى از مردم بر مى خيزند و فرشتگان، به پيشوازشان مى روند و آنها را به بهشت، مژده مى دهند و مى گويند: اين امتياز شما، چه بوده كه به سبب آن، در سراى سلامت، همسايه خدا گشته ايد؟ آنها مى گويند: ما براى خدا يكديگر را دوست مى داشتيم و براى خدا به ديدار يكديگر مى رفتيم و براى خدا با يكديگر رابطه داشتيم و براى خدا به يكديگر بخشش مى نموديم. پس، بديشان گفته مى شود: به بهشت در آييد كه شما، همسايگان خدا در سراى سلامت هستيد!