حدیث دربارهبه جا آوردن واجبات
مسند الطيالسي عن عبادة بن الصامت:أَشهَدُ أَنّي سَمِعتُ رَسُولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَقُولُ: أَتانِي جَبرَئِيلُ ـ صَلَّى اللّهُ عَلَيهِ وَسَلَّمَ ـ مِن عِندِ اللّهِ ـ تَبارَكَ وَتَعالى ـ فَقالَ: يا مُحَمَّدُ، إِنَّ اللّهَ عز و جل قالَ لَكَ: إِنِّي قَد فَرَضتُ عَلى أُمَّتِكَ خَمسَ صَلَواتٍ، مَن وافاهُنَّ عَلى وُضُوئِهِنَّ وَمَواقِيتِهِنَّ وَسُجُودِهِنَّ فَإِنَّ لَهُ عِندَكَ بِهِنَّ عَهدَ أَن أُدخِلَهُ بِهِنَّ الجَنَّةَ، وَمَن لَقِيَني قَد أَنقَصَ مِن ذَلِكَ شَيئا ـ أَو كَلِمةً نَسِيتُها ۱ ـ فَلَيسَ لَهُ عِندَكَ عَهدٌ، إِن شِئتُ عَذَّبتُهُ وَإِن شِئتُ رَحِمتُهُ. ۲
مسند الطيالسىـ به نقل از عبادة بن صامت ـ: گواهى مى دهم كه شنيدم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى فرمايد: «جبرئيل ـ كه درود و سلام خدا بر او باد ـ از نزد خداى بزرگ و والا، نزد من آمد و گفت: اى محمّد! خداوند عز و جل به تو فرمود: من بر امّت تو، پنج نماز، واجب نمودم. هر كه آنها را با وضوى آنها و در اوقاتشان و با سجودشان به جا آورد، به او تعهّد بده كه من به واسطه آنها او را به بهشت مى برم، و اگر به ديدارم آمد، در حالى كه چيزى ۳ از اينها را كاسته بود، تو هيچ تعهّدى نسبت به او ندارى. اگر خواستم، عذابش مى كنم و اگر خواستم، او را مى بخشم».