حدیث دربارهبهشت

الإمام عليّ عليه السلام:كَفى بِالجَنَّةِ ثَوابا ونَوالاً ۱، وَكَفى بِالنّارِ عِقابا ووَبالاً ۲. ۳

امام على عليه السلام:بهترين پاداش و دهِش، بهشت است و بدترين كيفر و رنج، آتش.

۱.النَّوال: العطاء (لسان العرب: ج 11 ص 683 «نول»).

۲.الوَبال: الشدّة والثقل (القاموس المحيط: ج 4 ص 63 «وبل»).

۳.نهج البلاغة: الخطبة 83، تحف العقول: ص 236 عن الإمام الحسن عليه السلام وليس فيه «ونوالاً»، بحار الأنوار: ج 77 ص 427 ح 44؛ حلية الأولياء: ج 1 ص 79 عن ابن عجلان عن جعفر بن محمّد عن أبيه عن جدّه عليهم السلام، تذكرة الخواص: ص 132 وليس فيهما «ونوالاً»، دستور معالم الحكم: ص 58 وفيه «ونكالاً» بدل «ووبالاً».

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روز رستاخيز، ترازوها نصب مى شوند و خوبى ها و بدى ها وزن مى گردند. هر كس خوبى هايش به وزن رِشكى (تخم شپشى) از بدى هايش سنگين تر باشد، به بهشت مى رود و هر كس بدى هايش به وزن رِشكى، از خوبى هايش سنگين تر باشد، به دوزخ مى رود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، بهشت و دوزخ را آفريد و براى هر يك از آن دو نيز اهلى آفريد.

امام على عليه السلام:بهشت، هدفِ پيشتازان است و دوزخ، خطّ پايان فروماندگان.

امام على عليه السلام:بهشت، پاداش هر مؤمن نيكوكارى است.

امام على عليه السلام:خداوند، محمّد صلى الله عليه و آله را نشانه [قريب الوقوع بودن] قيامت، و بشارت دهنده به بهشت و بيم دهنده از كيفر، قرار داد.

امام على عليه السلام:من، شما را به راه روشن بردم؛ راهى كه روندگانش نابود نمى شوند، مگر آن كه نابود شدنى باشد. هر كس [در اين راه،] پايدارى ورزد، به سوى بهشت مى رود و هر كس بلغزد، روانه آتش مى شود.

امام حسين عليه السلامـ آن گاه كه عمر بن سعد به سوى اردوگاه امام عليه السلام تيراندازى كرد ـ: اى بزرگواران! پيش به سوى مرگى كه از آن، گريزى نيست و اين تيرها فرستادگان آن جماعت به سوى شمايند. به خدا سوگند كه ميان شما و بهشت و دوزخ، جز مرگ، مانعى نيست. اينان به سوى بهشتشان بُرده مى شوند و آنان به سوى دوزخشان.

امام زين العابدين عليه السلامـ در مناجات ـ: [بار خدايا!] به حقّى كه بر گردن همه آفريدگانت دارى، از تو مى خواهم كه مرا از آفت ها پاك گردانى و از مرتكب شدن گناهان، بركنارم دارى، با رويكردى از سوى تو به من، و نگاهى از جانب تو بر من، كه با آن از من، خشنود شوى و با نعمت هاى پياپى ات، مرا مورد محبّتت قرار دهى، و چنان كرامتى ارزانى ام دارى كه مرا به افتخارِ بهشت و همنشينى با محمّد و خاندان او ـ كه درود خدا بر او و ايشان باد ـ نايل گردانى، آمين، اى پروردگار جهانيان!