حدیث دربارهجايگاه بهشت

الإمام عليّ عليه السلامـ لَمّا قَدِمَ يَهودِيّانِ أخَوانِ وسَأَلاهُ: أينَ تَكونُ الجَنَّةُ؟ وأينَ تَكونُ النّارُ؟ ـ: أمَّا الجَنَّةُ فَفِي السَّماءِ، وأمَّا النّارُ فَفِي الأَرضِ. ۱

امام على عليه السلامـ در پاسخ به دو برادر يهودى كه نزد ايشان آمدند و پرسيدند: بهشت و دوزخ در كجا قرار دارند؟ ـ: بهشت، در آسمان است و دوزخ، در زمين.

۱.الخصال: ص 597 ح 1، إرشاد القلوب: ص 317 كلاهما عن ابن عباس، بحار الأنوار: ج 8 ص 286 ح 13.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت آفرینش بهشت جایگاه بهشت

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهشت، در آسمان است و دوزخ، در زمين.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ارواح مؤمنان در آسمان هفتم، به منزل هاى خود در بهشت مى نگرند.

بحار الأنوارـ در بيان پرسش هاى عبد اللّه بن سلام از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ: [عبد اللّه]گفت: به من بگو: بهشت در كجاست؟ فرمود: «در آسمان هفتم، و دوزخ در مرزهاى زمينِ هفتم است». عبد اللّه گفت: درست گفتى، اى محمّد!

امام على عليه السلامـ در پاسخ جاثليق رئيس مسيحيان در كشورهاى اسلامى آن روزگار (مجمع البحرين: ج 1 ص 270). كه پرسيد: آيا بهشت در همين دنياست، يا در آخرت است؟ و آخرت در كجاى دنياست؟ ـ: دنيا در [دل]آخرت است و آخرت، محيط بر دنياست؛ چرا كه انتقال از زندگى به مرگ، آشكار است و در واقع، اين آخرت است كه سراى زندگانى است. اى كاش مردم مى دانستند كه دنيا گذرگاه است و آخرت، زندگى و اقامتگاه! حكايت آن، حكايت شخص خفته است: جسم مى خوابد؛ امّا روح نمى خوابد. [همين طور]بدن مى ميرد؛ امّا روح نمى ميرد. خداوند عز و جل مى فرمايد: «و سراى آخرت، سراى زندگانى است. اى كاش مى دانستند!» . دنيا نمادِ (مثالِ) آخرت است و آخرت، نماد دنياست. نه دنيا، [خودِ]آخرت است و نه آخرت، دنياست. هر گاه روح از بدن جدا شود، هر يك از آن دو، به آن جايى كه از آن شروع شده و آفريده شده است، باز مى گردد. بهشت و دوزخ نيز، هم در دنيا موجودند و هم در آخرت؛ چرا كه بنده، هر گاه بميرد، به خانه اى در زمين مى رود كه يا باغى از باغ هاى بهشت است و يا سرزمينى از سرزمين هاى دوزخ، و روحش به يكى از دو سراى مى رود: يا به سراى پرنعمتِ مانا كه در آن نمى ميرد و يا به سراى عذابى دردناك كه در آن [نيز]نمى ميرد. تمثيل (تشابه ميان دنيا و آخرت)، براى كسى كه خردمند است، موجود و آشكار است. خداوند عز و جل مى فرمايد: «هرگز چنين نيست! اگر علم اليقين داريد، به يقين، دوزخ را مى بينيد. سپس آن را قطعا به عين اليقين در مى يابيد. سپس در همان روز است كه از نعمت [هاى زمين] پرسيده خواهيد شد» . و در باره كافران مى فرمايد: «آنان از ياد من غافل بودند و توانايى شنيدن [حق را] نداشتند». اشاره است به آيه 101 از سوره كهف. اگر انسان مى دانست كه پس از مرگ، چه خبر است، از ترسِ مرگ مى مُرد، و هر كس نجات يابد، به بركت يقين است.