حدیث دربارهمحبّت خدا
الإمام عليّ عليه السلام:إِنَّ أَطيَبَ شَيءٍ فِي الجَنَّةِ وَأَلَذَّهُ حُبُّ اللّهِ، وَالحُبُّ [فِي] اللّهِ، وَالحَمدُ للّهِِ. قالَ اللّهُ عز و جل: «وَ ءَاخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَــلَمِينَ» ۱ وَذَلِكَ أَنَّهُم إِذا عايَنُوا ما فِي الجَنَّةِ مِن النَّعِيمِ هاجَتِ المَحَبَّةُ فِي قُلُوبِهِم، فَيُنادُونَ عِندَ ذَلِكَ: أَنِ الحَمدُ للّهِِ رَبِّ العالَمِينَ. ۲
امام على عليه السلام:بهترين و لذّتبخش ترين چيز در بهشت، محبّت خدا و محبّت به خاطر خدا و ستايش خداست. خداى عز و جل فرموده است: «و واپسين دعايشان، اين است كه: ستايش، خداى را كه پروردگار جهانيان است» ؛ زيرا آن گاه كه چشمشان به نعمت هاى بهشت مى افتد، عشق و محبّت در دل هايشان برانگيخته مى شود و در اين هنگام، بانگ بر مى آورند كه: ستايش، از آنِ خداست كه پروردگار جهانيان است.