حدیث دربارههر آنچه دل بخواهد و ديده از آن لذّت ببَرَد ، در بهشت هست

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إِذا اشتَهى المُؤمِنُ الوَلَدَ فِي الجَنَّةِ كانَ حَملُهُ وَوَضعُهُ وَسِنُّهُ فِي ساعَةٍ واحِدَةٍ كَما يَشتَهِي. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه مؤمن در بهشتْ هوس فرزند كند، در همان دم، باردارى و زايمان فرزند دلخواهش، در همان سنّى كه او مى خواهد، صورت مى پذيرد.

۱.مسند ابن حنبل: ج 4 ص 21 ح 11063، سنن الترمذي: ج 4 ص 695 ح 2563، سنن ابن ماجة: ج 2 ص 1452 ح 4338 وليس فيه «وسنّه»، سنن الدارمي: ج 2 ص 794 ح 2729، صحيح ابن حبّان: ج 16 ص 417 ح 7404 وفيه «وشبابه» بدل «وسنّه» وكلّها عن أبي سعيد الخدري، كنز العمّال: ج 14 ص 476 ح 39326.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت ویژگی های بهشت هر آنچه دل بخواهد و دیده از آن لذت ببرد در بهشت هست

احادیث دیگر این موضوع

سنن الترمذىـ به نقل از سليمان بن يزيد، از پدرش ـ: مردى از پيامبر صلى الله عليه و آله سؤال كرد و گفت: اى پيامبر خدا! آيا در بهشت، اسب هم هست؟ فرمود: «اگر خدا تو را به بهشت وارد كند، نمى خواهى كه در آن جا بر اسبى از ياقوت سرخ سوارت كنند و با آن در بهشت، هر جا كه مى خواهى، پرواز كنى؟». مرد ديگرى پرسيد: اى پيامبر خدا! آيا در بهشت، شتر هم هست؟ پيامبر صلى الله عليه و آله پاسخى را كه به اوّلى داده بود، به او نداد؛ بلكه فرمود: «اگر خدا تو را به بهشت وارد كند، در آن جا آنچه دلت بخواهد و ديده لذّت مى برد، برايت خواهد بود».

تفسير ابن كثيرـ به نقل از ابو هريره ـ: ابو اُمامه روايت كرد كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله برايشان از بهشت ياد كرد و فرمود: «سوگند به آن كه جان محمّد در دست اوست، هر يك از شما لقمه را بر مى دارد و در دهانش مى گذارد و سپس آرزوى خوراك ديگرى مى كند. پس در دم، همان لقمه اى كه در دهان اوست، به خوراكى كه هوس كرده است، تبديل مى شود». پيامبر صلى الله عليه و آله سپس اين آيه را خواند: «و در آن جا، آنچه دل ها آن را بخواهند و ديدگان را خوش آيد، هست و شما در آن، جاويدانيد» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهشتيان، عرقشان مُشك است و سوختشان اَلاويه. اَلاويه: بهترين نوع چوب عود كه با آن، بخور مى كنند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه به بهشت وارد شود، همواره برخوردار است و هرگز بينوا نمى شود، جامه هايش كهنه نمى شوند و جوانى اش از بين نمى رود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون بهشتيان در بهشت استقرار يابند، برادرانْ مشتاق ديدار يكديگر مى شوند. پس، تخت اين يكى به سوى تخت ديگرى حركت مى كند و آن دو با هم ديدار مى كنند و از آنچه در سراى دنيا ميانشان گذشته است، سخن مى گويند و يكى مى گويد: برادرم! يادت مى آيد كه فلان روز، در سراى دنيا در فلان مجلس بوديم و دعا كرديم و خدا ما را آمرزيد؟

سنن الدارمىـ به نقل از زيد بن ارقم ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «در بهشت به مرد، نيروى صد مرد در خوردن و آشاميدن و جِماع و شهوت داده مى شود». مردى از يهود گفت: كسى كه مى خورد و مى آشامد، به قضاى حاجت نياز ندارد؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «از پوست او عرق مى ريزد و شكمش خالى مى شود».

مسند ابن حنبلـ به نقل از زيد بن ارقم ـ: مردى از يهود، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى ابو القاسم! آيا نه اين است كه مى گويى بهشتيان مى خورند و مى آشامند؟ و به دوستانش گفت: اگر به اين اقرار كند، او را محكوم مى كنم. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «چرا! سوگند به آن كه جانم در دست اوست، به هر يك از آنان، نيروى صد مرد در خوردن و آشاميدن و شهوت و جِماع داده مى شود». يهودى گفت: كسى كه مى خورد و مى آشامد، قضاى حاجت نمى كند؟ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «قضاى حاجت هر يك از آنها، عرق مشك فشانى است كه از پوستش مى تراود و شكمش فرو مى نشيند».

امام على عليه السلام:مردى گفت: اى پيامبر خدا! من به اسب علاقه دارم. آيا در بهشت هم اسب هست؟ فرمود: «آرى، سوگند به آن كه جانم در دست اوست. در آن جا اسبانى از ياقوت سرخ هستند كه [بهشتيان] بر آنها نشانده مى شوند و آن اسب ها آنان را در ميان برگ هاى بهشت، به آرامى مى گردانند». مرد ديگرى گفت: اى پيامبر خدا! من آواز خوش را دوست دارم. آيا در بهشت، آواز خوش هم هست؟ فرمود: «آرى، سوگند به آن كه جانم در دست اوست. خداوند براى هر يك از بهشتيان كه آواز خوش را دوست دارد، به درختى فرمان مى دهد كه آواز تسبيح برايش سر دهد؛ آوازى كه گوش ها هرگز خوش تر از آن را نشنيده اند». مرد ديگرى گفت: اى پيامبر خدا! من شتر دوست دارم. آيا در بهشت، شتر هم هست؟ فرمود: «آرى، سوگند به آن كه جانم در دست اوست. در آن جا اشتران نژاده اى از ياقوت سرخ اند كه جهاز طلا بر آنهاست و با بالشتك هاى ديبا پوشانده شده اند و بهشتيان بر آنها نشانده مى شوند و در لا به لاى برگ هاى بهشت مى تازند. در بهشت، تصاويرى از مردان و زنان هست كه بر مركب هاى بهشتى سوارند و چون يكى از بهشتيان از تصويرى خوشش آيد، مى گويد: خدايا! صورت مرا مانند اين صورت بگردان و خداوند، صورتش را مانند آن مى گرداند، و چون تصوير زنى را بپسندد، مى گويد: پروردگارا! صورت فلانى [يعنى همسرم]را مانند اين صورت بگردان و چون [به منزل خود] بر مى گردد، مى بيند كه صورت همسرش به مانند همان صورت دلخواهش شده است».