حدیث دربارهنوشيدنى بهشتيان

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:سَيِّدُ شَرابِ الجَنَّةِ الماءُ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهترين نوشيدنى بهشت، آب است.

۱.الكافي: ج 6 ص 380 ح 4، المحاسن: ج 2 ص 395 ح 2378 كلاهما عن الإمام الصادق عليه السلام، مكارم الأخلاق: ج 1 ص 336 ح 1082 عن الإمام الصادق عليه السلام، كامل الزيارات: ص 106 ح 99 عن عيسى بن عبد اللّه بن محمّد بن عمر بن عليّ بن أبي طالب عن أبيه عن جدّه عن الإمام عليّ عليه السلام وفيه «الماء سيّد شراب الدنيا والآخرة»، بحار الأنوار: ج 66 ص 454 ح 32.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت ویژگی های بهشت نوشیدنی بهشتیان

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در باره اين سخن خداى بلندمرتبه: «و آميزه اش از تسنيم است» ـ: آن، بهترين نوشيدنى بهشت است و محمّد و خاندان محمّد، آن را مى آشامند و ايشان اند آن مقرّبانِ پيشتاز: پيامبر خدا و على بن ابى طالب و امامان و فاطمه و خديجه ـ كه درودهاى خدا بر ايشان باد و بر فرزندان ايشان كه با ايمان از آنان پيروى كردند ـ اين نوشيدنى، از فراز خانه شان برايشان فرو مى ريزد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:على، نخستين كسى است كه از سلسبيل و زنجبيل مى نوشد. على و شيعيان او، چنان مقامى در نزد خداوند دارند كه همه جهانيان بر آن غبطه مى خورند.

علل الشرائعـ به نقل از عبد اللّه بن مُرّه ـ: مردى يهودى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى محمّد! پرسش هايى از تو دارم. پاسخ آنها را به من بگو. ثوبان با پايش بر او زد و گفت: بگو: اى پيامبر خدا! يهودى گفت: من او را جز با همان نامى كه خانواده اش بر او نهاده اند، نمى خوانم. آن گاه گفت: خداوند عز و جل گفته است: «روزى كه زمين به غير اين زمين، و آسمان ها [به غير اين آسمان ها] تبديل مى شوند» ، در آن روز، مردم كجايند؟ فرمود: «در تاريكىِ پيش از محشر». گفت: نخستين چيزى كه اهل بهشت پس از ورود به آن مى خورند، چيست؟ فرمود: «كبد ماهى». گفت: در پى آن، چه مى نوشند؟ فرمود: «سلسبيل». گفت: درست گفتى.

امام باقر عليه السلام:تسنيم، عالى ترين نوشيدنى بهشت است. محمّد و خاندان محمّد، خالص آن را مى آشامند و براى دست راستى ها و ديگر بهشتيان، آميخته مى شود.

امام صادق عليه السلامـ در تفسير اين سخن خداى بلندمرتبه: «و پروردگارشان به آنان نوشيدنىِ پاك كننده مى نوشاند» ـ: آنان را از هر چيزى جز خدا پاك [و خالص]مى گرداند؛ زيرا جز خدا هيچ موجودى نيست كه از آلودگى به چيزى از طبايع، پاك باشد.