حدیث دربارهمَركب بهشت
مسند ابن حنبل عن النّعمان بن سعد:كُنّا جُلُوسا عِندَ عَلِيٍ عليه السلام، فَقَرَأَ هَذِهِ الآيَةَ: «يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمَـنِ وَفْدًا» ۱ قالَ: لا وَاللّهِ، ما عَلى أَرجُلِهِم يُحشَرُونَ! وَلا يُحشَرُ الوَفدُ عَلى أَرجُلِهِم، وَلَكِن بِنُوقٍ لَم يَرَ الخَلائِقُ مِثلَها، عَلَيها رَحائِلُ ۲ مِن ذَهَبٍ، فَيُركَبُونَ عَلَيها حَتَّى يَضرِبُوا أَبوابَ الجَنَّةِ. ۳
مسند ابن حنبلـ به نقل از نعمان بن سعد ـ: نزد على عليه السلام نشسته بوديم كه اين آيه را خواند: «روزى را [ياد كن]كه پرهيزگاران را به سوى [خداى] رحمان، گروه گروه، محشور مى كنيم» و فرمود: «نه، به خدا! آنان، پياده محشور نمى شوند. گروه ها پياده محشور نمى شوند؛ بلكه سوار بر ماده اُشتران ـ كه خلايق، نظير آنها را نديده اند و بر پُشت آنها جهازهايى از طلاست ـ، محشور مى شوند. پس بر اينها نشانده مى شوند تا آن كه درهاى بهشت را مى زنند».