حدیث دربارهميوه هاى بهشت
تفسير الطّبري عن قتادةـ فِي قَولِهِ تَعالى: «وَ جَنَى الْجَنَّتَيْنِ دَانٍ» ۱ ـ: ثِمارُهُم [أَي أَهلِ الجَنَّةِ]دانِيَةٌ، لا يَرُدُّ أَيدِيَهُم عَنهُ بُعدٌ وَلا شَوكٌ، ذكر لنا أَنَّ نَبِيَ اللّهِ صلى الله عليه و آله قالَ: وَالَّذِي نَفسِي بِيَدِهِ لا يَقطَعُ رَجُلٌ ثَمَرَةً مِنَ الجَنَّةِ فَتَصِلَ إِلى فِيهِ حَتَّى يُبَدِّلَ اللّهُ مَكانَها خَيرا مِنها. ۲
تفسير الطبرىـ به نقل از قتاده، ـدر باره اين سخن خداى بلندمرتبه: «و چيدن ميوه آن دو باغ، در دسترس است» ـ: ميوه هاى اهل بهشت، به آنها نزديك است و هيچ فاصله و يا خارى، مانع دست هاى آنان از آن ميوه ها نمى شود. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «سوگند به آن كه جانم در دست اوست، هر ميوه اى كه كسى از بهشت مى چيند، هنوز به دهان او نرسيده، خداوند، بهتر از آن را جايگزينش مى سازد».