حدیث دربارهسايه هاى بهشت

عنه صلى الله عليه و آلهـ فِي وَصفِ سِدرَةِ المُنتَهى ـ: يَسِيرُ الرّاكِبُ فِي الفَنَنِ ۱ مِنها مِائَةَ سَنَةٍ، يَستَظِلُّ بِالفَنَنِ مِنها مِئَةُ راكِبٍ، فِيها فِراشٌ مِن ذَهَبِ. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در توصيف «سِدرةُ المُنتهى (آخرين درخت سدر)» ـ: سواره، صد سال در [سايه] شاخه آن، راه مى پيمايد و صد سوار در سايه شاخه آن جاى مى گيرند و در آن، فرشى از طلاست.

۱.الفَنَن: الغُصنُ الغَضُّ الوَرَقِ (مفردات ألفاظ القرآن: ص 645 «فنن»).

۲.المستدرك على الصحيحين: ج 2 ص 510 ح 3748، سنن الترمذي: ج 4 ص 680 ح 2541، تفسير الطبري: ج 13 الجزء 27 ص 54 كلاهما نحوه، كنز العمّال: ج 14 ص 462 ح 39271.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت ویژگی های بهشت سایه های بهشت

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در بهشت، درختى است كه سواره، صد سال در سايه آن، راه مى پيمايد. اگر خواستيد آن را در قرآن بخوانيد [، آن جاست كه مى گويد]: «و در سايه اى كشيده» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در احوال بهشتيان ـ: در باغ هاى خويش، در سايه اى كه به اندازه طلوع سپيده تا طلوع آفتابْ كشيده است، خوش و خرّم مى زيَند.

المناقب، ابن شهرآشوبـ در گزارش از راهبى كه در باره برخى چيزها از امام كاظم عليه السلام پرسيد ـ: راهب گفت: آيا سايه اى گسترده، در بهشت است؟ فرمود: «زمان پيش از طلوع آفتاب، همه اش سايه گسترده است. خداوند مى فرمايد: «آيا نديده اى كه پروردگارت چگونه سايه را گسترده است؟» ».