حدیث دربارهدرخت طوبا

عنه صلى الله عليه و آلهـ فِي وَصفِ شَجَرَةِ طُوبى ـ: هِيَ شَجَرَةٌ غَرَسَها اللّهُ عز و جل، وَنَفَخَ فِيها مِن رُوحِهِ، وإنّ أَغصانَها لَتُرى مِن وَراءِ سُورِ الجَنَّةِ، تَنبُتُ بِالحُلِيِ وَالحُلَلِ، مُتَدَلِّيَةً عَلَى أَفواهِهِم. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در توصيف درخت طوبا ـ: درختى است كه خداوند عز و جل آن را كاشته و از جان خود در آن دميده است و شاخه هايش از پشت ديوار بهشت، ديده مى شوند و زيور و حُلّه به بار مى نشاند كه در برابر دهان آنان (بهشتيان) آويزان اند.

۱.التوحيد: ص 237 ح 2 عن الأصبغ بن نباتة عن الإمام عليّ عليه السلام، معاني الأخبار: ص 46 ح 2، الخصال: ص 332 ح 30 عن الإمام عليّ عليه السلام عنه صلى الله عليه و آله بزيادة «والثمار» بعد «والحُلل»، العمدة: ص 350 ح 673 عن معاوية بن قرّة عن أبيه نحوه، بحار الأنوار: ج 8 ص 178 ح 132؛ تفسير الطبري: ج 8 الجزء 13 ص 149، تفسير القرطبي: ج 9 ص 317 كلاهما عن معاوية بن قرّة عن أبيه نحوه، كنز العمّال: ج 14 ص 457 ح 39252 نقلاً عن ابن مردويه عن ابن عبّاس.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت ویژگی های بهشت درخت طوبا

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:طوبا، درختى است كه از بهشت جاويدان مى رويد و آن را پروردگار ما با دست خود كاشته است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ يك از شما نيست كه وارد بهشت شود، مگر آن كه او را به نزد طوبا مى برند و غلاف هاى شكوفه هاى آن برايش باز مى شوند و او از هر كدام آنها كه خواست، بر مى گيرد، سفيد بخواهد يا سرخ يا زرد يا سياه، مانند گل شقايق نعمان؛ بلكه لطيف تر و زيباتر.

امام باقر عليه السلام:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در باره اين سخن خداى بزرگ و والا: «طُوبَى لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ» فرمود: يعنى: خوش بازگشتگاهى است! طوبا، درختى است در بهشت كه تنه آن، در خانه محمّد صلى الله عليه و آله است و اگر پرنده اى از روى تنه آن به پرواز در آيد، به شاخه آن نمى رسد تا از پيرى بميرد. بر هر برگى از آن، فرشته اى است كه ذكر خدا مى گويد. در بهشت، سرايى نيست، مگر اين كه شاخه اى از طوبا در آن است و شاخه هايش از پشت ديوار بهشت، ديده مى شوند. بر شاخه هاى طوبا، هر زيور و جامه و ميوه اى كه بخواهند، هست و هر چه از آنها برگرفته شود، خداوند، آن را به حال اوّلش باز مى گرداند و اين، پاداش بهشتيان است، از آن رو كه حلال به دست آوردند و به اعتدال خرج كردند و اضافى آن را بخشيدند، پس كامياب و رستگار شدند.

امام كاظم عليه السلامـ به نقل از پدرانش عليهم السلام ـ: از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در باره طوبا سؤال شد. فرمود: «درختى است كه ريشه آن، در خانه من است و شاخه هايش بر سر بهشتيان». دوباره در باره آن از ايشان سؤال شد. فرمود: «در خانه على است». علّت را جويا شدند. فرمود: «خانه من و خانه على در بهشت، در يك مكان است».

امام على عليه السلام:طوبا، درختى است در بهشت كه ريشه آن، در خانه پيامبر ما محمّد صلى الله عليه و آله است و هيچ مؤمنى نيست، مگر اين كه شاخه اى از آن درخت، در خانه اوست و دلش هر چيزى را هوس كند، آن درخت برايش مى آورد و اگر سوارى چابك، صد سال در سايه آن راه بپيمايد، از آن خارج نمى شود و اگر از پايين آن، كلاغى پرواز كند، به بلندايش نمى رسد تا آن كه از پيرى به زير افتد. هان! پس براى اين نعمت بكوشيد.

امام صادق عليه السلام:طوبا، درختى است در بهشت در خانه امير مؤمنان عليه السلام، و در خانه هر يك از شيعيان او نيز شاخه اى از شاخه هاى اين درخت و برگى از برگ هاى آن هست و در زير آن، يك امّت، سايه مى گيرد.

امام صادق عليه السلام:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، فاطمه عليهاالسلام را زياد مى بوسيد. عايشه به اين كار، خرده گرفت. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «اى عايشه! شبى كه به آسمان بُرده شدم، به بهشت وارد شدم. جبرئيل، مرا به نزديك درخت طوبا برد و از ميوه هاى آن به من داد و من خوردم و خداوند، آن را به نطفه اى در پشت من تبديل كرد. چون به زمين فرود آمدم، با خديجه هم بستر شدم و او فاطمه را حامله شد. از اين رو، هر وقت فاطمه را مى بوسم، بوى درخت طوبا را از او استشمام مى كنم».

الخصالـ به نقل از عامر بن واثله ـ: روز شورا، من در خانه [ى خدا] بودم. صداى على عليه السلام را شنيدم كه مى فرمود: «. شما را به خدا سوگند مى دهم كه آيا در ميان شما كسى جز من هست كه پيامبر خدا در باره او همچون من، فرموده باشد: طوبا، درختى است در بهشت كه ريشه آن، در خانه على است و هيچ مؤمنى نيست، مگر اين كه شاخه اى از شاخه هاى آن، در خانه اوست؟». گفتند: نه، به خدا!