حدیث دربارهبالاخانه هاى بهشت
حلية الأولياء عن جابر بن عبد اللّه:خَرَجَ عَلَينا رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله ذاتَ يَومٍ فَقالَ: أَلا اُخبِرُكُم بِغُرَفِ أَهلِ الجَنَّةِ؟ قُلنا: بَلى بِأَبِينا وَأُمِّنا يا رَسُولَ اللّهِ.
قالَ: إِنَّ فِي الجَنَّةِ غُرَفا مِن أَلوانِ الجَواهِرِ، يُرى ظَاهِرُها مِن باطِنِها وَباطِنُها مِن ظاهِرِها، فِيها مِن النَّعِيمِ وَالثَّوابِ وَالكَرامَةِ ما لا اُذُنٌ سَمِعَت وَلا عَينٌ رَأَت.
فَقُلنا: بِأَبِينا أَنتَ وَأُمِّنا يا رَسُولَ اللّهِ، لِمَن تِلكَ؟
فَقالَ: لِمَن أَفشَى السَّلامَ، وَأَدامَ الصِّيامَ، وَأَطعَمَ الطَّعامَ، وَصَلَّى وَالنَّاسُ نِيامٌ.
فَقُلتُ: بِأَبِينا أَنتَ وَأُمِّنا يا رَسُولَ اللّهِ، وَمَن يُطِيقَ ذَلِكَ؟
فَقالَ: مِن أُمَّتِي مَن يُطِيقُ ذَلِكَ، وَسَأُخبِرُكُم عَمَّن يُطِيقُ ذَلِكَ: مَن لَقِيَ أَخاهُ المُسلِمَ فَسَلَّمَ عَلَيهِ فَرَدَّ عليه السلام فَقَد أَفشَى السَّلامَ، وَمَن أَطعَمَ أَهلَهُ وَعِيالَهُ مِن الطَّعامِ حَتَّى يُشبِعَهُم فَقَد أَطعَمَ الطَّعامَ، وَمَن صامَ رَمَضانَ وَمِن كُلِّ شَهرٍ ثَلاثَةَ أَيّامٍ فَقَد أَدامَ الصِّيامَ، وَمَن صَلَّى العِشاءَ الآخِرَةَ وَالغَداةَ فِي جَماعَةٍ فَقَد صَلَّى وَالنَّاسُ نِيامٌ؛ اليَهودُ ۱ والنَّصارَى وَالمَجُوسُ. ۲
حلية الأولياءـ به نقل از جابر بن عبد اللّه ـ: روزى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به ميان ما آمد و فرمود: «آيا شما را از بالاخانه هاى بهشتيان، خبر ندهم؟».
گفتيم: چرا. پدر و مادرمان به فدايت، اى پيامبر خدا!
فرمود: «در بهشت، بالاخانه هايى از گوهرهاى رنگارنگ، وجود دارد كه بيرون آنها از درونشان، و درونشان از بيرونشان، ديده مى شود و در آنها، چنان نعمت و پاداش و كرامتى است كه هيچ گوشى نشنيده و هيچ چشمى نديده است».
گفتيم: پدر و مادرمان به فدايت، اى پيامبر خدا! اينها براى چه كسانى است؟
فرمود: «براى كسى كه سلام را انتشار دهد و پيوسته روزه بدارد و اِطعام كند و زمانى كه مردم در خواب اند، او به نماز بپردازد».
گفتيم: پدر و مادرمان به فدايت، اى پيامبر خدا! چه كسى از پسِ اين كارها بر مى آيد؟
فرمود: «در ميان امّت من، هستند كسانى كه از پسِ اين كارها بر مى آيند، و من به شما خبر مى دهم كه چه كسى توان آنها را دارد: كسى كه به برادر مسلمانش بر خورَد و به او سلام كند و جواب سلامش را بدهد، سلام را انتشار داده است، و كسى كه خانواده و عائله اش را غذا دهد تا جايى كه آنها را سير گردانَد، اِطعام كرده است، و كسى كه رمضان را و سه روز از هر ماه را روزه بگيرد، پيوسته روزه گرفته است، و كسى كه نماز عشا و صبح را با جماعت بخواند، در زمانى كه مردم، [يعنى:] يهود و نصارا و مَجوس، خوابيده اند، نماز گزارده است».