حدیث دربارهمردى از اهل بهشت كه هرگز نماز نخواند !

مسند ابن حنبل:ابو هريره، [اين جا و آن جا، به مردم] مى گفت: به من بگوييد آن، كدام مرد است كه هرگز نمازى نخوانْد؛ امّا به بهشت رفت. اگر مردم، آن مرد را نمى شناختند، مى گفتند: او كيست؟ و ابو هريره مى گفت: بينواى بنى عبد الأشهَل، عمرو بن ثابت بن وَقْش. حُصَين گفت: به محمود بن لُبَيد گفتم: داستان آن بينوا چه بوده است؟ گفت: او بر خلاف قومش از پذيرفتن اسلام، خوددارى مى كرد. چون جنگ اُحُد شد و پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به اُحُد رفت، علاقه به اسلام در دلش افتاد و مسلمان شد و شمشيرش را برداشت و رفت تا به مسلمانان رسيد و به ميان جمعيت رفت و جنگيد تا آن كه بر اثر جراحات از پا افتاد. زمانى كه مردان بنى عبد الأشهَل در ميدان جنگ به دنبال كشتگان خود مى گشتند، ناگهان به او برخوردند. گفتند: به خدا سوگند كه اين، همان بينواست. او كه با ما نيامده بود!؟ اصلاً به اين سخن (قرآن و اسلام)، اعتقاد نداشت!؟ پس علّت آمدنش را از خودِ او پرسيدند و گفتند: چه باعث شد كه به اين جا بيايى، اى عمرو؟ دلسوزى براى قومت، يا گرايش به اسلام؟ گفت: گرايش به اسلام. من به خدا و پيامبر او ايمان آوردم و مسلمان شدم. سپس شمشيرم را برداشتم و با پيامبر خدا آمدم و جنگيدم تا به اين روز افتادم. او لحظاتى بعد، در دستان آنها جان داد. ماجرا را به پيامبر خدا صلى الله عليه و آله گفتند. فرمود: «او اهل بهشت است».