حدیث دربارهاحاديثى در باره دون پايه ترين بهشتيان
عنه صلى الله عليه و آله:إِنَّ أَدنَى أَهلِ الجَنَّةِ مَنزِلَةً لَمَن يُغدى عَلَيهِ وَيُراحُ بِعَشرَةِ آلافِ صَحفَةٍ، فِي كُلِّ صَحفَةٍ ۱ لَونٌ مِنَ الطَّعامِ لَهُ رائِحَةٌ وَطَعمٌ لَيسَ لِلآخَرِ.
وَإِنَّ الرَّجُلَ مِن أَهلِ الجَنَّةِ لَيَمُرُّ بِهِ الطَّائِرُ فَيَشتَهِيهِ فَيَخِرُّ بَينَ يَدَيهِ إِمّا طَبِيخا وَإِمّا مَشوِيّا، ما خَطَرَ بِبالِهِ مِن الشَّهوَةِ.
وَإِنَّ الرَّجُلَ مِن أَهلِ الجَنَّةِ لَيَكُونُ فِي جَنَّةٍ مِن جِنانِهِ بَينَ أَنواعِ الشَّجَرِ إِذ يَشتَهِي ثَمَرَةً مِن تِلكَ الثِّمارِ، فَتَدَلّى إِلَيهِ، فَيَأكُلُ مِنها ما أَرادَ.
وَلَو أَنَّ حُورِيّا مِن حُورِهِم بَرَزَت لِأَهلِ الأَرضِ لَأَعشَت ضَوءَ الشَّمسِ، وَلَافتَتَنَ بِها أَهلُ الأَرضِ. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حتّى براى دون پايه ترينِ اهل بهشت، هر بام و شام، ده هزار سينى مى آورند و در هر سينى، رنگى از غذاست كه بو و طعمى متفاوت با ديگرى دارد.
شخص در بهشت، چنان است كه پرنده اى بر او مى گذرد و او هوس آن را مى كند. در دَم، آن پرنده به صورت پخته يا بريان شده، به هر صورتى كه دل او خواسته باشد، در برابرش مى افتد.
و شخص در بهشت، چنان است كه در باغى از باغ هاى خود، ميان درختان گوناگون، گردش مى كند و دلش هوس ميوه اى از آن ميوه ها را مى كند. بلافاصله آن ميوه به او نزديك مى شود و او هر چه مى خواهد، از آن مى خورد.
اگر حورى از حوريان بهشتى، براى اهل زمين آشكار شود، نور خورشيد را تار مى كند و زمينيان، مفتون او مى شوند.