حدیث دربارهاحاديثى در باره دون پايه ترين بهشتيان

مسند ابن حنبل عن ابن مسعود عن رسول اللّه صلى الله عليه و آله:يَكُونُ قَومٌ فِي النّارِ ما شاءَ اللّهُ أَن يَكُونُوا، ثُمَّ يَرحَمُهُمُ اللّهُ فَيُخرِجُهُم مِنها، فَيَكُونُونَ فِي أَدنَى الجَنَّةِ، فَيَغتَسِلُونَ فِي نَهرٍ يُقالُ لَه: الحَيَوانُ، يُسَمِّيهِم أَهلُ الجَنَّةِ: الجَهَنَّمِيُّونَ، لَو ضافَ ۱ أَحَدُهُم أَهلَ الدُّنيا لَفَرَشَهُم وَأَطعَمَهُم وَسَقاهُم وَلَحَفَهُم. وَلا أَظُنُّهُ إِلّا قالَ: وَلَزَوَّجَهُم. ۲
مسند ابن حنبل ـ به نقل از ابن مسعود ـ:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «گروهى، تا هر مدّت كه خدا بخواهد، در دوزخ مى مانند. سپس خدا بر ايشان رحم مى كند و از آن جا بيرونشان مى آورد و در پايين ترين جاى بهشت، جاى مى گيرند و خود را در نهرى به نام زندگانى، شستشو مى دهند. اهل بهشت، به آنان دوزخيان مى گويند. هر يك از اين افراد اگر همه مردم دنيا را ميهمان كند، مى تواند براى آنان فرش بگستراند و به آنان غذا بدهد و به آنان بنوشاند و براى آنها روانداز فراهم كند» و به گمانم فرمود: «و به آنان زن دهد».
۱.في المصدر: «ضاعف»، والصواب ما أثبتناه كما في مسند أبي يعلى وكنز العمّال، وهو الذي يقتضيه السياق.
۲.مسند ابن حنبل: ج 2 ص 172 ح 4337، مسند أبي يعلى: ج 5 ص 10 ح 4958 نحوه، كنز العمّال: ج 14 ص 514 ح 39448 وراجع: صحيح ابن حبّان: ج 16 ص 460 ح 7433 والزهد للحسين بن سعيد: ص 96 ح 260 و بحار الأنوار: ج 8 ص 361 ح 33.

احادیث دیگر این موضوع

۸