حدیث دربارهنخستين چيزى كه در روز قيامت از آن سؤال مى شود

عنه صلى الله عليه و آله:لا تَزولُ قَدَما عَبدٍ يَومَ القِيامَةِ حَتّى يُسأَلَ عَن أربَعٍ: عَن عُمُرِهِ فيما أفناهُ، وعَن جَسَدِهِ فيما أبلاهُ، وعَن مالِهِ فيما أنفَقَهُ ومِن أينَ كَسَبَهُ، وعَن حُبِّنا أهلَ البَيتِ ۱.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در روز قيامت، هيچ بنده اى قدم از جاى خود برندارد، تا اين كه درباره چهار چيز از او سؤال شود: از عمرش كه در چه راه صرف كرده است، از بدنش كه در چه راه آن را فرسوده است، از مالش كه در چه راه خرج كرده و از كجا به دست آورده است و از محبّت به ما خاندان.

۱.المعجم الكبير: 11 / 84 / 11177 عن أبي برزة، المعجم الأوسط: 9 / 155 / 9406، المناقب لابن المغازلي: 120 / 157 كلاهما عن ابن عبّاس، فرائد السمطين: 2 / 301 / 557 عن داود بن سليمان عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم السلام، أمالي الصدوق: 42 / 9، الخصال: 253 / 125 كلاهما عن إسحاق بن موسى عن الإمام الكاظم عن آبائه عليهم السلام، تحف العقول: 56 مرسلاً، أمالي الطوسيّ: 593/1227، تنبيه الخواطر: 2 / 75 كلاهما عن أبي بريدة الأسلميّ، جامع الأخبار: 499 / 1384 عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم السلام، روضة الواعظين: 546 مرسلاً، شرح الأخبار: 2 / 508 / 898 عن أبي سعيد الخدريّ، وفي بعضها «شبابه» بدل «جسده».

کلیدواژه‌ها بایسته های بسیج آگاهی های دینی شناخت اساس دین محبت اهل بیت +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نخستين چيزى كه درباره آن از بنده سؤال مى شود، محبّت به ما اهل بيت است.

ابو برزه:رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: [در روز قيامت] هيچ بنده اى قدم از جاى خود بر ندارد تا اين كه درباره چهار چيز از او سؤال شود: از جسمش كه در چه راه آن را فرسوده است، از عمرش كه در چه راه صرف كرده است، از مالش كه از كجا آورده و در چه راه خرج كرده است و از محبّت نسبت به ما خاندان، عرض شد: اى رسول خدا! نشانه دوست داشتن شما چيست؟ حضرت دست خود را بر شانه على زد.

حنان بن سدير:پدرم به من گفت: نزد جعفر بن محمّد عليهماالسلامبودم. آن حضرت غذايى در برابرم نهاد كه هرگز غذايى مانند آن نخورده بودم. پس به من فرمود: اى سدير! غذاى ما را چگونه يافتى؟ عرض كردم: پدر و مادرم فدايت اى پسر پيامبر خدا، تاكنون چنين غذايى نخورده ام و گمان هم نمى كنم كه ديگر غذايى مانند آن بخورم. آن گاه چشمانم پر از اشك شد و گريستم. فرمود: اى سدير! چرا گريه مى كنى؟ عرض كردم: يابن رسول اللّه، آيه اى از كتاب خدا را به ياد آوردم. فرمود: كدام آيه؟ عرض كردم: اين آيه «سپس در آن روز از نعمت بازخواست مى شويد». مى ترسم اين غذا جزو همان نعمتى باشد كه خداوند درباره آن بازخواست مى كند. حضرت خنده اى كرد به طورى كه دندانهاى عقلش نمايان شد، سپس فرمود: اى سدير، از تو، نه درباره خوراك لذيذ سؤال خواهد شد و نه درباره جامه نرم و نه درباره بوى خوش، بلكه اينها براى ما آفريده شده و ما براى استفاده از آنها خلق شده ايم و ما بايد در آنها به طاعت خدا عمل كنيم. عرض كردم: پدر و مادرم فدايت اى پسر پيامبر خدا، پس آن نعمت كدام است؟ فرمود: دوستى على و عترت او؛ در روز قيامت خداوند مى پرسد: در برابر نعمت دوستى على و عترت او كه آن را به شما عطا كردم چگونه شكر مرا به جا آورديد.