حدیث دربارهمقدم داشتن

جابِرُ بنُ عَبدِ اللّهِ الأَنصارِيُّ:صَلّى بِنا رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَومًا صَلاةَ الفَجرِ، ثُمَّ انفَتَلَ وأقبَلَ عَلَينا يُحَدِّثُنا، فَقالَ: أيُّهَا النّاسُ، مَن فَقَدَ الشَّمسَ فَليَتَمَسَّك بِالقَمَرِ، ومَن فَقَدَ القَمَرَ فَليَتَمَسَّك بِالفَرقَدَينِ. قالَ: فَقُمتُ أنَا وأبو أيّوبَ الأَنصارِيُّ ومَعَنا أنَسُ بنُ مالِكٍ فَقُلنا: يا رَسولَ اللّهِ، مَنِ الشَّمسُ؟ قالَ: أنَا، فَإِذا هُوَ صلى الله عليه و آله ضَرَبَ لَنا مَثَلاً فَقالَ: إنَّ اللّهَ تَعالى خَلَقَنا وجَعَلَنا بِمَنزِلَةِ نُجومِ السَّماءِ كُلَّما غابَ نَجمٌ طَلَعَ نَجمٌ، فَأَنَا الشَّمسُ، فَإِذا ذَهَبَ بي فَتَمَسَّكوا بِالقَمَرِ. قُلنا: فَمَنِ القَمَرُ؟، قالَ: أخي ووَصِيّي ووَزيري وقاضي دَيني وأبو وُلدي وخَليفَتي في أهلي عَلِيُّ بنُ أبي طالِبٍ، قُلنا: فَمَنِ الفَرقَدانِ؟ قالَ: الحَسَنُ وَالحُسَينُ. ثُمَّ مَكَثَ مَلِيًّا وقالَ: فاطِمَةُ هِيَ الزُّهرَةُ، وعِترَتي أهلُ بَيتي هُم مَعَ القُرآنِ وَالقُرآنُ مَعَهُم، لا يَفتَرِقانِ حَتّى يَرِدا عَلَيَّ الحَوضَ ۱.

جابربن عبداللّه انصارى:روزى رسول خدا صلى الله عليه و آله نماز صبح را به جماعت با ما خواند و سپس به طرف ما برگشت و برايمان سخن گفت و فرمود: اى مردم! هر كه خورشيد را از دست داد به دامن ماه چنگ زند و هر كه ماه را از دست داد به فرقدان [دوستاره درخشان كه به آن ها دو برادران نيزمى گويند]تمسّك جويد. جابر مى گويد: من و ابو ايوب انصارى و انس بن مالك برخاستيم و عرض كرديم: اى رسول خدا! چه كسى خورشيد است؟ فرمود: من. در اين هنگام رسول خدا صلى الله عليه و آله، براى ما مثلى زد و فرمود: خداى متعال ما را آفريد و چونان ستارگان آسمان قرارمان داد كه هرگاه ستاره اى غروب كند ستاره اى ديگر طلوع مى كند؛ پس من خورشيد هستم و هرگاه برده شدم، به ماه چنگ زنيد. عرض كرديم: چه كسى ماه است؟ فرمود: برادر و وصى و وزيرم و ادا كننده دينم و پدر فرزندانم و جانشين من در ميان خانواده ام، على بن ابى طالب. عرض كرديم: فرقدان كيستند؟ فرمود: حسن و حسين. حضرت سپس لختى درنگ كرد و آن گاه فرمود: فاطمه هم (ستاره) زهره است و عترت من، يعنى اهل بيتم، با قرآنند و قرآن با آنان، از هم جدا نمى شوند تا اين كه در كنار حوض [كوثر] بر من در آيند.

۱.أمالي الطوسيّ: 516 / 1131.

کلیدواژه‌ها امامت عامه امامت حقوق اهل بیت علیهم السلام عناوین حقوق اهل بیت علیهم السلام +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى مردم! من جلوتر از شما مى روم و شما در كنار حوض [كوثر]بر من وارد مى شويد؛ آگاه باشيد كه من درباره ثقلين از شما خواهم پرسيد؛ پس بنگريد كه پس از من با آن دو چه مى كنيد؛ چه خداوند لطيف خبير مرا خبر داد كه: اين دو هرگز از يكديگر جدا نخواهند شد تا اين كه به ديدار من بيايند و من اين امر را از پروردگارم خواستم و او خواهش مرا برآورد. آگاه باشيد كه من در ميان شما اين دو را بر جاى گذاشته ام: كتاب خدا و عترت، يعنى اهل بيتم را. پس از آنان پيشى نگيريد كه دچار تفرقه و پراكندگى مى شويد و از آنان عقب نمانيد كه نابود مى شويد و به آنان چيز ياد ندهيد زيرا كه ايشان از شما داناترند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى مردم! من هشدار دهنده و پيشوا و راهنما و رهبر پس از خود را براى شما مشخص كردم و او برادرم على بن ابى طالب است. او در ميان شما به منزله من در ميان شماست؛ پس دين خود را از او تقليد كنيد و در همه كارهايتان از وى فرمان بريد؛ زيرا تمام آن چه را كه خداوند تبارك و تعالى به من تعليم داده و حكمت الهى در نزد اوست. بنابراين، از او و از اوصياى پس از او بپرسيد و تعليم گيريد و به آنان چيز ياد ندهيد و بر ايشان پيشى نگيريد و از آنان عقب نمانيد؛ چرا كه آنان با حقّ هستند و حقّ با آنان است، نه آنان از حقّ جدا مى شوند و نه حقّ از آنان.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداى متعال ذريّه هر پيامبرى را از پشت خود او قرار داده اما ذريّه مرا از پشت على بن ابى طالب عليه السلام. پس آنان را پيشرو قرار دهيد و از ايشان جلو نيفتيد؛ چه آنان در خردسالى بردبارترين شما هستند و در بزرگى داناترينتان. بنابراين، از آنان پيروى كنيد؛ چرا كه ايشان شما را به گمراهى نمى كشانند و از راه راست بيرونتان نمى برند.

عثمان بن حنيف:شنيديم رسول خدا صلى الله عليه و آله مى فرمايد: اهل بيت من ستارگان اهل زمين هستند؛ پس، از آنان جلو نيفتيد و ايشان را جلودار خود سازيد، چرا كه آنان واليان پس از من هستند. مردى برخاست و عرض كرد: اى رسول خدا، كدام اهل بيتت؟ فرمود: على و فرزندان پاك او.

امام على عليه السلامـ درخطبه اى راجع به رسول خدا واهل بيت اوـ: خداوند او [محمّد]را فرستاد تا فرمانش را آشكار سازد و يادش را زنده گرداند و او رسالت خود را با امانت ادا كرد و رهيافته و رستگار، جهان را وداع گفت و پرچم حقّ را در ميان ما گذاشت، هركه از آن پيشى گيرد از دين به در رود وهر كه از آن واپس ماند هلاك شود وهركه همراهى آن كند [به ساحل رستگارى و نجات] برسد.

امام على عليه السلام:هنگامى كه ابوبكر خطبه [خلافت] خواند و آن روز، آدينه بود و مصادف با نخستين روز از ماه رمضان، اُبّى بن كعب برخاست و به او گفت:. آيا نه اين كه مى دانيد رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: شما را درباره اهل بيتم سفارش به نيكى مى كنم؛ آنان را جلودار خود سازيد و بر ايشان پيشى نگيريد و آنان را فرمانروا سازيد و بر ايشان فرمانروايى و امارت نكنيد. در اين هنگام گروهى از مردان انصار برخاستند و به اُبّى گفتند: رحمت خدا بر تواى اُبّى، بنشين تو آن چه را شنيده بودى گفتى وبه پيمانت وفا كردى.

امام صادق عليه السلام:هركس ولايت آل محمّد را بپذيرد وآنان را به سبب خويشاونديشان با رسول خدا صلى الله عليه و آله بر همه مردم مقدّم دارد، چنين كسى از آل محمّد است چون ولايت آل محمّد را دارد؛ نه به اين معنا كه در واقع جزء اين خاندان است بلكه از آنان است به سبب پذيرش ولايتشان وپيروى كردن از آنها. خداوند در كتاب خود اين گونه حكم كرده آن جا كه فرموده است: «و هركس از شما آنان را به ولايت گيرد از آنان خواهد بود» و ابراهيم عليه السلام فرمود: «پس هركه از من پيروى كند او از من است وهر كه نافرمانيم كند بى گمان تو آمرزنده مهربانى».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركس خوشحال مى شود كه مانند من زندگى كند و مانند من از دنيا برود و در بهشت برينى كه پروردگارم آن را كاشته است ساكن شود، پس بايد پس از من على را دوست بدارد و دوست او را نيز دوست دارد و به امامان پس از من اقتدا كند؛ زيرا آنان عترت منند، از طينت من آفريده شده اند، فهم و دانش روزى شده اند، واى بر آن دسته از امّت من كه فضل و برترى ايشان را انكار كنند و حرمت خويشاوندى من با آنان رانگه ندارند؛ خدا شفاعتم را نصيب ايشان نكناد.