حدیث دربارهمقدم داشتن

عنه صلى الله عليه و آله:الرَّوحُ وَالرّاحَةُ وَالرَّحمَةُ وَالنُّصرَةُ وَاليُسرُ وَاليَسارُ وَالرِّضا وَالرِّضوانُ وَالمَخرَجُ وَالفَلجُ ۱ وَالقُربُ وَالمَحَبَّةُ مِنَ اللّهِ ومِن رَسولِهِ لِمَن أحَبَّ عَلِيًّا وَائتَمَّ بِالأَوصِياءِ مِن بَعدِهِ ۲.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آسايش و آسودگى و رحمت و يارى و توانگرى و آسانى و خشنودى و رضوان و گشايش و پيروزى و تقرب و دوستى خدا و رسول او براى كسى است كه على را دوست بدارد و به جانشينان او اقتدا كند.

۱.الفَلجْ: الفوز والظفر (لسان العرب: 2 / 347).

۲.تفسير العيّاشيّ: 1 / 169 / 33، وراجع المحاسن: 1 / 237 / 432 كلاهما عن أبي كلدة عن الإمام الباقر عليه السلام.

کلیدواژه‌ها امامت عامه امامت حقوق اهل بیت علیهم السلام عناوین حقوق اهل بیت علیهم السلام +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى مردم! من جلوتر از شما مى روم و شما در كنار حوض [كوثر]بر من وارد مى شويد؛ آگاه باشيد كه من درباره ثقلين از شما خواهم پرسيد؛ پس بنگريد كه پس از من با آن دو چه مى كنيد؛ چه خداوند لطيف خبير مرا خبر داد كه: اين دو هرگز از يكديگر جدا نخواهند شد تا اين كه به ديدار من بيايند و من اين امر را از پروردگارم خواستم و او خواهش مرا برآورد. آگاه باشيد كه من در ميان شما اين دو را بر جاى گذاشته ام: كتاب خدا و عترت، يعنى اهل بيتم را. پس از آنان پيشى نگيريد كه دچار تفرقه و پراكندگى مى شويد و از آنان عقب نمانيد كه نابود مى شويد و به آنان چيز ياد ندهيد زيرا كه ايشان از شما داناترند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى مردم! من هشدار دهنده و پيشوا و راهنما و رهبر پس از خود را براى شما مشخص كردم و او برادرم على بن ابى طالب است. او در ميان شما به منزله من در ميان شماست؛ پس دين خود را از او تقليد كنيد و در همه كارهايتان از وى فرمان بريد؛ زيرا تمام آن چه را كه خداوند تبارك و تعالى به من تعليم داده و حكمت الهى در نزد اوست. بنابراين، از او و از اوصياى پس از او بپرسيد و تعليم گيريد و به آنان چيز ياد ندهيد و بر ايشان پيشى نگيريد و از آنان عقب نمانيد؛ چرا كه آنان با حقّ هستند و حقّ با آنان است، نه آنان از حقّ جدا مى شوند و نه حقّ از آنان.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداى متعال ذريّه هر پيامبرى را از پشت خود او قرار داده اما ذريّه مرا از پشت على بن ابى طالب عليه السلام. پس آنان را پيشرو قرار دهيد و از ايشان جلو نيفتيد؛ چه آنان در خردسالى بردبارترين شما هستند و در بزرگى داناترينتان. بنابراين، از آنان پيروى كنيد؛ چرا كه ايشان شما را به گمراهى نمى كشانند و از راه راست بيرونتان نمى برند.

عثمان بن حنيف:شنيديم رسول خدا صلى الله عليه و آله مى فرمايد: اهل بيت من ستارگان اهل زمين هستند؛ پس، از آنان جلو نيفتيد و ايشان را جلودار خود سازيد، چرا كه آنان واليان پس از من هستند. مردى برخاست و عرض كرد: اى رسول خدا، كدام اهل بيتت؟ فرمود: على و فرزندان پاك او.

امام على عليه السلامـ درخطبه اى راجع به رسول خدا واهل بيت اوـ: خداوند او [محمّد]را فرستاد تا فرمانش را آشكار سازد و يادش را زنده گرداند و او رسالت خود را با امانت ادا كرد و رهيافته و رستگار، جهان را وداع گفت و پرچم حقّ را در ميان ما گذاشت، هركه از آن پيشى گيرد از دين به در رود وهر كه از آن واپس ماند هلاك شود وهركه همراهى آن كند [به ساحل رستگارى و نجات] برسد.

امام على عليه السلام:هنگامى كه ابوبكر خطبه [خلافت] خواند و آن روز، آدينه بود و مصادف با نخستين روز از ماه رمضان، اُبّى بن كعب برخاست و به او گفت:. آيا نه اين كه مى دانيد رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: شما را درباره اهل بيتم سفارش به نيكى مى كنم؛ آنان را جلودار خود سازيد و بر ايشان پيشى نگيريد و آنان را فرمانروا سازيد و بر ايشان فرمانروايى و امارت نكنيد. در اين هنگام گروهى از مردان انصار برخاستند و به اُبّى گفتند: رحمت خدا بر تواى اُبّى، بنشين تو آن چه را شنيده بودى گفتى وبه پيمانت وفا كردى.

امام صادق عليه السلام:هركس ولايت آل محمّد را بپذيرد وآنان را به سبب خويشاونديشان با رسول خدا صلى الله عليه و آله بر همه مردم مقدّم دارد، چنين كسى از آل محمّد است چون ولايت آل محمّد را دارد؛ نه به اين معنا كه در واقع جزء اين خاندان است بلكه از آنان است به سبب پذيرش ولايتشان وپيروى كردن از آنها. خداوند در كتاب خود اين گونه حكم كرده آن جا كه فرموده است: «و هركس از شما آنان را به ولايت گيرد از آنان خواهد بود» و ابراهيم عليه السلام فرمود: «پس هركه از من پيروى كند او از من است وهر كه نافرمانيم كند بى گمان تو آمرزنده مهربانى».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركس خوشحال مى شود كه مانند من زندگى كند و مانند من از دنيا برود و در بهشت برينى كه پروردگارم آن را كاشته است ساكن شود، پس بايد پس از من على را دوست بدارد و دوست او را نيز دوست دارد و به امامان پس از من اقتدا كند؛ زيرا آنان عترت منند، از طينت من آفريده شده اند، فهم و دانش روزى شده اند، واى بر آن دسته از امّت من كه فضل و برترى ايشان را انكار كنند و حرمت خويشاوندى من با آنان رانگه ندارند؛ خدا شفاعتم را نصيب ايشان نكناد.