حدیث دربارهتمسّك
عنه عليه السلام:أينَ تَذهَبونَ وأنّى تُؤفَكونَ، وَالأَعلامُ قائِمَةٌ، وَالآياتُ واضِحَةٌ، وَالمَنارُ مَنصوبَةٌ؟! فَأَينَ يُتاهُ بِكُم؟! وكَيفَ تَعمَهونَ وبَينَكُم عِترَةُ نَبِيِّكُم، وهُم أزِمَّةُ الحَقِّ، وأعلامُ الدّينِ، وألسِنَةُ الصِّدقِ؟! فَأَنزِلوهُم بِأَحسَنِ مَنازِلِ القُرآنِ، ورِدوهُم وُرودَ الهيمِ العِطاشِ ۱.
امام على عليه السلام:به كجا مى رويد و به كدامين سو منحرفتان مى كنند، در حالى كه علامتها برپاست و نشانه ها آشكار ست و منازه ها بر افراشته است؟! از چه رو اين چنين سرگشته و گمراهيد با اين كه عترت پيامبرتان كه زمامداران حقند و نشانه هاى دين و زبانهاى راستى در ميان شما هستند؟! پس، آنان را همچون قرآن حرمت نهيد و فرمان بريد و به سرچشمه فيض آنان درآييد آن گونه كه اشتران تشنه كام به آبشخور هجوم مى برند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 87.