حدیث دربارهپيشگويى پيامبر از ستم بر اهل بيت عليهم السلام

عَبدُ اللّهِ بنُ نُجَيٍّ عَن أبيهِ:إنَّهُ سارَ مَعَ عَلِيٍّ عليه السلام، وكانَ صاحِبَ مَطهَرَتِهِ، فَلَمّا حاذى نَينَوى وهُوَ مُنطَلِقٌ إلى صِفّينَ فَنادى عَلِيٌّ عليه السلام: اِصبِر أبا عَبدِ اللّهِ، اِصبِر أبا عَبدِ اللّهِ بِشَطِّ الفُراتِ. قُلتُ: وماذا؟ قالَ: دَخَلتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله ذاتَ يَومٍ وعَيناهُ تَفيضانِ، قُلتُ: يا نَبِيَّ اللّهِ، أغضَبَكَ أحَدٌ! ما شَأنُ عَينَيكَ تَفيضانِ؟ قالَ: بَل قامَ مِن عِندي جَبرَئيلُ قَبلُ فَحَدَّثَني أنَّ الحُسَينَ يُقتَلُ بِشَطِّ الفُراتِ. قالَ: فَقالَ: هَل لَكَ إلى أن اُشِمَّكَ مِن تُربَتِهِ؟ قالَ: قُلتُ: نَعَم، فَمَدَّ يَدَهُ فَقَبَضَ قَبضَةً مِن تُرابٍ فَأَعطانيها، فَلَم أملِك عَينَيَّ أن فاضَتا ۱.

عبداللّه بن نُجىّ از قول پدرشنقل مى كند كه زمانى كه على عليه السلامبه صفين مى رفت، وى ابريق دار آن حضرت بود و همراه ايشان حركت مى كرد. چون برابر نينوا رسيد صدا زد: صبر كن اباعبداللّه، در كنار شط فرات صبر كن، اباعبداللّه. عرض كردم: چه شده است؟ فرمود: روزى خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله رسيدم، ديدم چشمانش گريان است. عرض كردم: اى پيامبر خدا، كسى شما را ناراحت كرده است؟ چرا ديدگانتان گريان است؟ فرمود: نه. اندكى پيش جبرئيل از پيش من رفت. او به من گفت كه حسين در نزديك شط فرات به قتل خواهد رسيد. جبرئيل به من گفت: آيا مى خواهى از شميم تربتش به تو ببويانم؟ گفتم: آرى. پس جبرئيل دستش را دراز كرد و مشتى خاك برداشت و آن را به من داد و لذا بى اختيار گريه ام گرفت.

۱.مسند ابن حنبل: 1/184/648، المعجم الكبير: 3/105/2811، مسند أبييعلى: 1 / 206 / 358، ذخائر العقبى: 148، مناقب الإمام أميرالمؤمنين عليه السلام للكوفيّ: 2 / 253 / 19، وراجع الملاحم والفتن: 104 باب 24، تاريخ دمشق «ترجمة الإمام الحسين عليه السلام»: 165 ـ 171.

کلیدواژه‌ها ستم به اهل بیت پیشگویی پیامبر از ستم بر اهل بیت علیهم السلام

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آه و اندوه ها از ستمهايى كه از جانب خليفه اى مسلط و عيّاش به جوجه هاى آل محمّد مى رسد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روز قيامت، قرآن و مسجد و عترت مى آيند و قرآن مى گويد: پروردگارا! مرا سوزاندند و تكه پاره كردند. مسجد مى گويد: پروردگارا! مرا ويران كردند و خاليم گذاشتند و تباهم ساختند. عترت مى گويند: پروردگارا: ما را راندند و كشتند و آواره ساختند. و من براى دادخواهى زانو مى زنم، ولى خداوند مى فرمايد: اينها به من مربوط مى شود و من به آنها سزاوارترم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به زودى پس از من، اهل بيتم توسط امّتم با كشتار وآوارگى مواجه خواهند شد؛ همانا كينه توزترين قوم ما نسبت به ما، بنى اميّه وبنى مغيره وبنى مخزوم اند.

امام باقر عليه السلام:وقتى آيه «روزى كه هر گروهى را با پيشوايشان فرا مى خوانيم» نازل شد، مسلمانان عرض كردند: اى رسول خدا، مگر شما پيشواى همه مردم نيستيد؟ رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: من فرستاده خدا به سوى همه مردم هستم ولى بعد از من براى مردم، پيشوايانى الهى از اهل بيتم خواهد بود كه در ميان مردم (به رهبرى) بر مى خيزند ليكن [از سوى آنان]تكذيب مى شوند و پيشوايان كفر و ضلالت و پيروانشان بر ايشان ستم روا مى دارند. هر كه آنان را دوست بدارد و از ايشان پيروى كند و تصديقشان نمايد، از من است و با من است و مرا ملاقات خواهد كرد؛ و آگاه باشيد هر كه به ايشان ستم روا دارد و تكذيبشان كند، از من نيست و با من نيست و من از او بيزارم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حسن و حسين بعد از پدرشان، امامان امّت من و سرور جوانان اهل بهشت اند و مادر آن دو، بانوى زنان جهان است و پدرشان، سرور اوصياء است. از نسل حسين، نُه امام پديد آيد كه نهمين ايشان، قائم از نسل من است، اطاعت از ايشان اطاعت از من است و نافرمانى آنان، نافرمانى من است. به خدا شكايت مى برم از كسانى كه فضل ايشان را انكار كنند و پس از من، حرمت آنان را بشكنند و كافى است كه خدا، پشتيبان و ياور عترت و امامان امّت من باشد و انتقام گيرنده از منكران حقّ آنان «و كسانى كه ستم كرده اند به زودى خواهند دانست كه چه فرجامى در انتظار آنان است» .

جنادة بن ابى اميّه:هنگامى كه حسن بن على عليهماالسلام در بستر بيماريى كه به درگذشت او انجاميد افتاده بود، بر ايشان وارد شدم، ديدم در برابرش تشتى است و آن حضرت بر اثر زهرى كه معاويه، خدايش لعنت كند، به او خورانده بود، در آن تشت خون استفراغ مى كرد. عرض كردم: مولاى من، چرا خودتان را معالجه نمى كنيد؟ فرمود: اى عبداللّه! مرگ را با چه علاج كنم؟! گفتم: انا للّه و انّا اليه راجعون. حضرت سپس رو به من كرد و فرمود: به خدا قسم، رسول خدا صلى الله عليه و آله به ما سفارش فرمود كه: اين امر [پيشوايى امّت] را، دوازده امام از نسل على و فاطمه عليهماالسلامبه عهده خواهند گرفت و هيچ يك از ما نيست مگر اين كه يا زهر خورانده مى شود و يا به قتل مى رسد. در اين هنگام من تشت را برداشتم و آن حضرت صلوات اللّه عليه تكيه داد.

امام صادق عليه السلام:رسول خدا صلى الله عليه و آله به على و حسن و حسين عليهم السلامنگاه كرد و سپس گريست و فرمود: پس از من، شما را تضعيف خواهند كرد.

امام صادق عليه السلام:رسول خدا صلى الله عليه و آله هنگام احتضار، از هوش رفت و فاطمه عليهاالسلامشروع به گريه كرد. پيامبر به هوش آمد، [شنيد] فاطمه مى گويد: اى رسول خدا، بعد از تو، چه بر سر ما خواهد آمد؟! پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: به خدا قسم كه شما را بعد از من، تضعيف خواهند كرد.