حدیث دربارهكليّات آثار دوستى اهل بيت عليهم السلام

عنه عليه السلام:مَن أحَبَّنا أهلَ البَيتِ عَظُمَ إحسانُهُ ورَجَحَ ميزانُهُ، وقُبِلَ عَمَلُهُ وغُفِرَ زَلَلُهُ، ومَن أبغَضَنا لا يَنفَعُهُ إسلامُهُ ۱.
امام على عليه السلام:هر كه ما اهل بيت را دوست بدارد، نيكوكارى او زياد شود و در ترازوى اعمالش، كفه حسناتش سنگين تر شود و عملش پذيرفته (درگاه حقّ) گردد ولغزشهايش بخشوده شود و كسى كه ما را دشمن بدارد، اسلامش او را سودى نبخشد.
۱.مشارق أنوار اليقين: 51 عن أبي سعيد الخدريّ.

احادیث دیگر این موضوع

۳
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه خداوند، محبّت اهل بيت مرا روزيش كند، بى گمان به خير دنيا و آخرت رسيده است و در اين كه او اهل بهشت است، احدى نبايد شكّ كند؛ زيرا دوست داشتن اهل بيت من، بيست نتيجه به بار مى آورد: ده تا در دنيا و ده تا در آخرت: اما نتايج آن در دنيا عبارتند از: زهد، شوق به كار و عمل، پارسايى در دين، رغبت به عبادت، توبه پيش از مرگ، نشاط در شب زنده دارى، چشم بركندن از آن چه مردم دارند، حفظ اوامر و نواهى خداوند عز و جل، نهم: دشمن داشتن دنيا و دهم: سخاوت و بخشندگى. و اما نتايج آن در آخرت: نامه اعمالى برايش گشوده نمى شود، ميزانى برايش برپا نمى شود، نامه اعمالش به دست راست او داده مى شود، برات آزادى از آتش دوزخ برايش نوشته مى شود، رو سفيد مى شود، از جامه هاى بهشت بر قامت او پوشيده مى شود، شفاعت او درباره صدنفر از خانواده اش پذيرفته مى گردد، خداوند عز و جل به او با مهر و رحمت مى نگرد، از تاجهاى بهشت بر سرش مى نهند و دهم اين كه بدون حساب رسى به بهشت مى رود. پس خوشا به حال دوستداران اهل بيت من.