حدیث دربارهمحشور شدن با اهل بيت عليهم السلام

الإمام زين العابدين عليه السلام:قَصيرَةٌ مِن طَويلَةٍ ۱: مَن أحَبَّنا لا لِدُنيا يُصيبُها مِنّا، وعادى عَدُوَّنا لا لِشَحناءَ كانَت بَينَهُ وبَينَهُ، أتَى اللّهَ يَومَ القِيامَةِ مَعَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله وإبراهيمَ وعَلِيٍّ عليهماالسلام ۲.

امام سجاد عليه السلام:سخن كوتاه: هركس ما را دوست بدارد، اما نه به خاطر آن كه از قِبَل ما به دنيايى برسد و دشمن ما را دشمن بدارد، ليكن نه به سبب كينه اى كه ميان آن دو است، روز قيامت به همراه محمّد صلى الله عليه و آله و ابراهيم و على عليهماالسلامبه پيشگاه خدا در آيد.

۱.قوله «قصيرة من طويلة» إمّا كلام الراوي، أي: اقتصر عليه السلاممن الكلام الطويل على قليل يغني غناءه، أو من كلامه عليه السلامبأن يكون معمولاً لفعل محذوف أي: خُذها كما هو المتعارف، أو خبر مبتدأ محذوف، أي: هذه. (كما في هامش المحاسن).

۲.المحاسن: 1 / 267 / 517 عن أبي خالد الكابليّ.

کلیدواژه‌ها بایسته های بسیج آگاهی های دینی شناخت اساس دین محبت اهل بیت +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:رسول خدا صلى الله عليه و آله دست حسن و حسين را گرفت و فرمود: هر كه مرا و اين دو و پدر و مادر اين دو را دوست داشته باشد، روز قيامت در كنارم هم درجه من خواهد بود.

امام على عليه السلام:از قول پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: من و فاطمه و حسن و حسين و دوستداران ما در روز قيامت، گرد هم مى آييم و مى خوريم و مى آشاميم، تا زمانى كه حساب رسى بندگان تمام شود. اين خبر به گوش يكى از مردم رسيد و درباره آن سؤال كرد و من خبر را براى او گفتم. او گفت: پس عرضه اعمال و حساب رسى چه مى شود؟ من به او گفتم: اين امر براى صاحب ياسين گويى اشاره به آيه 20 تا 27 سوره ياسين باشد كه ميان ايمان و دعوتش از مردم و ورود به بهشت هيچ فاصله اى، حتى شهادتش را ذكر نمى كند. چگونه بود، حال آن كه در دم به بهشت مى رفت؟

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اهل بيت من و كسانى از امّت من كه آنان را دوست دارند مانند اين دو ـ يعنى دو انگشت اشاره كه در پهلوى هم قرار گرفته باشند ـ در كنار حوض كوثر بر من وارد مى شوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه من و اهل بيتم را دوست داشته باشد، ما و او مانند اين دو ـ حضرت انگشت اشاره و ميانه خود را نشان داد ـ خواهيم بود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه ما اهل بيت را به خاطر خدا دوست داشته باشد، با ما محشور شود و او را با خود به بهشت بريم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه ما را دوست بدارد، روز قيامت با ما خواهد بود. انسان حتى اگر سنگى را دوست بدارد، خداوند او را با همان سنگ محشور مى كند.

ابوذر: عرض كردم:اى پيامبر خدا، من مردى را دوست دارم، اما در اعمالشان به پاى آنها نمى رسم. حضرت فرمود: اى ابوذر، آدمى با كسى محشور مى شود كه دوستش مى دارد و نتيجه عمل خود را مى بيند. عرض كردم: من خدا و رسول خدا و اهل بيت پيامبرش را دوست دارم. فرمود: پس تو با همان كسى محشور مى شوى كه دوست دارى.

امام حسين عليه السلام:هر كه ما را به خاطر دنيا دوست بدارد، [بايد بداند كه]دنيادار را خوب وبد دوست دارند و هركس ما را براى خدا دوست بدارد، ما و او در روز قيامت مانند اين دو خواهيم بود ـ وانگشت اشاره وميانه خود را نشان داد ـ.