عبداللّه بن عبّاس

عمرو بن ميمون:من نزد ابن عبّاس نشسته بودم كه نُه گروه نزد او آمدند و گفتند: اى ابن عبّاس! يا با ما مى آيى يا از ميان اين جماعت با ما خلوت مى كنى. ابن عبّاس گفت: با شما مى آيم. او در آن روز سالم بود و هنوز كور نشده بود. او مى گويد: آنها سخن آغازيدند و ما نمى دانستيم چه مى گويند. ديديم كه او مى آيد در حالى كه لباسش را مى تكاند و مى گويد: واى و صد واى، از كسى بد گويى مى كنند كه بيش از ده فضيلت دارد كه هيچ كس جز او ندارد، آنها طعن كسى مى كنند كه پيامبر صلى الله عليه و آله درباره او گفته: مردى را خواهم فرستاد كه خداوند هرگز او را شرمنده نكند، خدا و رسولش را دوست دارد ـ تا آن كه گفت ـ و پيامبر خدا صلى الله عليه و آله جامه خود را بر گرفت و بر على، فاطمه، حسن و حسين نهاد و فرمود: «اِنَّما يريد