حدیث دربارهكتاب امام على عليه السلام

أبُو الجارودِ عَن أبي جَعفَرٍ عليه السلام:إنَّ الحُسَينَ بنَ عَلِيٍّ عليهماالسلام لَمّا حَضَرَهُ الَّذي حَضَرَهُ، دَعَا ابنَتَهُ الكُبرى فاطِمَةَ بِنتَ الحُسَينِ عليه السلامفَدَفَعَ إلَيها كِتابًا مَلفوفًا ووَصِيَّةً ظاهِرَةً، وكانَ عَلِيُّ بنُ الحُسينِ عليهماالسلام مَبطونًا مَعَهُم لا يَرَونَ إلاّ أنَّهُ لِما بِهِ، فَدَفَعَت فاطِمَةُ الكِتابَ إلى عَلِيِّ بنِ الحُسَينِ عليه السلام، ثُمَّ صارَ واللّهِ ذلِكَ الكِتابُ إلَينا يا زِيادُ، قُلتُ: ما في ذلِكَ الكِتابِ جَعَلَنِي اللّهُ فِداكَ؟ قالَ: فيهِ واللّهِ ما يَحتاجُ إلَيهِ وُلدُ آدَمَ مُنذُ خَلَقَ اللّهُ آدَمَ إلى أن تَفنَى الدُّنيا، واللّهِ إنَّ فيهِ الحُدودَ، حَتّى إنَّ فيهِ أرشَ الخَدشِ ۱.

ابوالجارود به نقل از امام باقر عليه السلام:هنگامى كه به حسين بن على آن رسيد كه رسيد، دختربزرگش، فاطمه بنت الحسين را فرا خواند وبه او كتابى سر به مُهر و وصيّتى سرگشاده سپرد و على بن الحسين عليه السلامچنان درد شكمى داشت كه گمان مى كردند درخواهد گذشت. فاطمه، كتاب را به على بن الحسين عليه السلامسپرد. [امام باقر فرمود:] اى زياد! ۲ به خدا سوگند اين كتاب به ما منتقل شد. عرض كردم: قربانت گردم، در اين كتاب چه آمده است؟ فرمود: به خدا سوگند آن چه فرزندان آدم از هنگام آفرينش آدم تا پايان دنيا بدان نياز دارند، به خدا سوگند، حدود حتّى ديه خراش، در آن آمده است.

۱.الكافي: 1 / 303 / 1، بصائر الدرجات: 148 / 9، الإمامة والتبصرة: 197 / 51 وفيهما «وصيّة ظاهرة ووصيّة باطنة».

۲.اسم ابوالجارود است.

کلیدواژه‌ها علم اهل بیت مبادی علوم اهل بیت علیهم السلام کتاب امام علی علیه السلام

احادیث دیگر این موضوع

امام كاظم عليه السلامـ در حديث بريه (بريهة) كه از ايشان پرسيد: تورات، انجيل و كتب پيامبران از كجا به شما رسيده است؟ـ فرمود: اين كتابها از ايشان به ما به ارث رسيده است. ما هم آنها را چنانكه ايشان مى خوانده اند مى خوانيم و به آنها اعتقاد داريم چنان كه آنها اعتقاد داشته اند. خداوند در زمين حجّتى قرار نمى دهد كه پيرامون مسأله اى از او پرسش كنند و او بگويد: نمى دانم.

امام صادق عليه السلام:صحف ابراهيم و موسى به رسول خدا صلى الله عليه و آله رسيد و پيامبر آنها را نزد على به امانت نهاد و على به حسن و حسن به برادرش حسين و حسين به على بن الحسين و على بن الحسين به محمّد بن على و پدرم به من امانت داد و آنها نزد من بود و من آنها را نزد فرزندم كه هنوز كودك است به امانت نهادم و آنها هم اينك نزد اوست.

عبداللّه بن سنان به نقل از امام صادق مى آوردكه از حضرت عليه السلامدرباره آيه شريفه «و پس از ذكر در زبور نوشتيم» و اين كه «زبور» و «ذكر» چيست پرسش كرد. حضرت عليه السلام فرمود: ذكر، نزد خداست و زبور، همان كتابى است كه بر داود نازل شد و هر كتابى كه نازل شود نزد اهل علم است كه ماييم.

امّ سلمه:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله على را در خانه اش نشاند و دستور داد پوست گوسفندى بياورند و همه آن را تا پاچه هاى گوسفند نوشت.

امّ سلمه:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله دستور داد پوستى بياورند و اين در حالى بود كه على بن ابى طالب عليه السلامنيز حضور داشت و پيامبر عليه السلام همچنان مى گفت و على مى نوشت تا شكم و پشت و پاچه هاى پوست پر از نوشته شد.

امام صادق عليه السلام:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله على عليه السلام را فرا خواند و دستور داد دفترى بياورند و آن قدر بر على املا كرد كه شكم آن (پوست) پر شد.

امام حسن عليه السلام:علم در ميان ماست و ما اهل آنيم و همه آن به كمال نزد ماست و تا روز رستاخيز حتّى ديه خراشى تعلّق نخواهد گرفت مگر آن كه با املا پيامبر صلى الله عليه و آله و دست خط على عليه السلام نزد ما نوشته موجود است.

از امام حسن عليه السلامدرباره نظر پدرش پيرامون مسأله «خيار» ـ [يعنى حقّ به هم زدن معامله] كه از مباحث خريد و فروش و معاملات است ـ پرسش شد. حضرت عليه السلامصندوقى را خواست و از ميان آن صحيفه زرد رنگى بيرون آورد كه نظر على عليه السلام در باره «خيار» در آن نوشته شده بود.