حدیث دربارهانسان براى سود رساندن به آفريدگار ، آفريده نشده است

علل الشرائع عن عبد اللّه بن سلام مولى رسول اللّه صلى الله عليه و آله:في صُحُفِ موسَى بنِ عِمرانَ عليه السلام: يا عِبادي، إنّي لَم أخلُق لِأَستَكثِرَ بِهِم مِن قِلَّةٍ، ولا لِانَسَ بِهِم مِن وَحشَةٍ، ولا لِأَستَعينَ بِهِم عَلى شَيءٍ عَجَزتُ عَنهُ، ولا لِجَرِّ مَنفَعَةٍ ولا لِدَفعِ مَضَرَّةٍ، ولَو أنَّ جَميعَ خَلقي مِن أهلِ السَّماواتِ وَالأَرضِ اجتَمَعوا عَلى طاعَتي وعِبادَتي، لا يَفتُرونَ عَن ذلِكَ لَيلاً ولا نَهارا، مازادَ ذلِكَ في مُلكي شَيئا، سُبحاني وتَعالَيتُ عَن ذلِكَ. ۱
علل الشرائع:به نقل از عبد اللّه بن سلّام، وابسته پيامبر خدا ـ: در صحف موسى بن عمران عليه السلام آمده است: اى بندگان من! من [خلق را] نيافريدم تا به واسطه آنان، بر خويشتن چيزى بيفزايم، يا از تنهايى به در آيم، يا در كارى ناتوان باشم و از آنان، كمك بگيرم، يا سودى به دست آورم و يا زيانى از خود بگردانم. اگر همه آفريدگانم از اهل آسمان ها و زمين، بر طاعت و عبادت من گِرد آيند و شب و روز در اين كار باشند و سستى نورزند، اين همه به پادشاهى من، ذره اى نمى افزايد. من، منزّه و برترم از اين امر.
۱.علل الشرائع: ص 13 ح 9، بحارالأنوار: ج 5 ص 313 ح 4.

احادیث دیگر این موضوع

۳