حدیث دربارهانسان براى سود رساندن به آفريدگار ، آفريده نشده است

عنه عليه السلام:لَم يَخلُق ما خَلَقَهُ لِتَشديدِ سُلطانٍ، ولا تَخَوُّفٍ مِن عَواقِبِ زَمانٍ، ولَا استِعانَةٍ عَلى ندٍّ ۱ مُثاوِرٍ ۲، ولا شَريكٍ مُكاثِرٍ، ولا ضِدٍّ مُنافِرٍ، ولكِن خَلائِقُ مَربوبونَ، وعِبادٌ داخِرونَ ۳. ۴

امام على عليه السلام:آنچه آفريد، نه براى افزودن بر قدرتى [از خود] بود، و نه به خاطر بيم از پيشامدهاى زمان، و نه براى آن كه در مصاف با همتايى جنگجو، يا در برابر شريكى افزون خواه، يا دشمنى ناساز، از او يارى طلبد؛ بلكه آنان، آفريدگانى مملوك، و بندگانى بى مقدار بيش نيستند.

۱.النِّدُّ: المِثلُ والنَّظيرُ (لسان العرب: ج 3 ص 420 «ندد»).

۲.ثاوَرَه مُثاورةً: واثبه (تاج العروس: ج 6 ص 156 «ثور»).

۳.داخِرون: أي صاغرون (لسان العرب: ج 4 ص 278 «دخر»).

۴.نهج البلاغة: الخطبة 65، أعلام الدين: ص 65، بحارالأنوار: ج 4 ص 309 ح 37.

کلیدواژه‌ها انسان حکمت آفرینش انسان حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های مربوط به جهان و انسان +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:به خاطر تنهايى [خود]، آفريدگان را نيافريدى و براى سود خويش، به كارشان نگرفتى.

امام زين العابدين عليه السلام:معبودا! جان من، [بخشش و] هديه اى است از جانب تو. تو آن را نيافريدى تا با آن، زيانى را از خودت دور سازى، يا از ره گذر آن به سودى دست يابى؛ بلكه ايجادش كردى تا توانايى خويش را بر ايجاد همانند آن، به اثبات برسانى و آن را دليل توانايى خود بر آفريدن همچون آن، قرار دهى.

علل الشرائع:به نقل از عبد اللّه بن سلّام، وابسته پيامبر خدا ـ: در صحف موسى بن عمران عليه السلام آمده است: اى بندگان من! من [خلق را] نيافريدم تا به واسطه آنان، بر خويشتن چيزى بيفزايم، يا از تنهايى به در آيم، يا در كارى ناتوان باشم و از آنان، كمك بگيرم، يا سودى به دست آورم و يا زيانى از خود بگردانم. اگر همه آفريدگانم از اهل آسمان ها و زمين، بر طاعت و عبادت من گِرد آيند و شب و روز در اين كار باشند و سستى نورزند، اين همه به پادشاهى من، ذره اى نمى افزايد. من، منزّه و برترم از اين امر.