حدیث دربارهتركيب خِرد و پيكر
الإمام علي عليه السلام:الإِنسانُ عَقلٌ وصورَةٌ، فَمَن أخطَأَهُ العَقلُ ولَزِمَتهُ الصّورَةُ لَم يَكُن كامِلاً، وكانَ بِمَنزِلَةِ مَن لا روحَ فيهِ، فَمَن طَلَبَ العَقلَ المُتَعارَفَ فَليَعرِف صورَةَ الاُصولِ وَالفُضولِ فَإِنَّ كَثيرا مِنَ النّاسِ يَطلُبونَ [الفُضولَ] ۱ ويُضَيِّعونَ ۲ الاُصولَ، مَن أحرَزَ الأَصلَ اكتَفى بِهِ عَنِ الفَضلِ. ۳
امام على عليه السلام:انسان، خِردى است و صورتى (پيكرى). پس هر كه خِرد از او دور شود و صورت همراهش گردد، كامل نيست و به مانند كالبدى بى جان است، و هر كه جوياى خِرد متعارف باشد، بايد صورت اصول و زوايد (فروع) را بشناسد؛ زيرا بسيارى از مردم، دنبال فروع هستند و اصول را وا مى گذارند. هر كه اصل را به دست آورد، از فرع بى نياز مى شود.