حدیث دربارهبر حذر داشتن از ناخشنودى به قضا

دانشنامه عقاید اسلامی ج ۹، ص ۱۲۶، ح ۶۲۸۱

امام علی علیه‌السلام

بر حذر داشتن از ناخشنودى به قضا

عنه عليه السلام:مَن أصبَحَ عَلَى الدُّنيا حَزينا، فَقَد أصبَحَ لِقَضاءِ اللّهِ ساخِطا. ۱

امام على عليه السلام:هر كس به خاطر دنيا اندوهگين شود، در حقيقت، به قضاى خدا ناخشنود است.

۱.نهج البلاغة: الحكمة 228، تحف العقول: ص 217، تفسير العياشي: ج 1 ص 120 ح 379 بزيادة «مكتوب في التوراة» في أوّلهما، بحار الأنوار: ج 72 ص 196 ح 21.

کلیدواژه‌ها خشنودی به قضا و قدر بر حذر داشتن از ناخشنودی به قضا

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل فرمود: «هر كس به قضاى من خشنود نباشد و به قَدَر من ايمان نياورد، بايد در پى خدايى غير از من باشد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند ـ كه ثنايش والاست ـ مى فرمايد: «به عزّت و جلالم سوگند از ميان آفريدگانم آفريده اى كه نزد من محبوب تر از بنده مؤمنم باشد، نيافريدم و بدين جهت، او را به اسم خودم، مؤمن، نام نهادم. البته [گاه] او را از آنچه ميان مشرق و مغرب است، محروم مى سازم و اين انتخاب من براى اوست، و او را از آنچه ميان مشرق و مغرب است، بهره مند مى سازم و آن انتخاب من براى او است. پس بايد به قضاى من، خشنود باشد و بر بلاى من، شكيبايى بورزد و نعمت هاى مرا سپاس بگزارد. اى محمّد! او را در شمار صدّيقين (بندگان راستين) درگاه خود مى نويسم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ از جمله سفارش هايش به على عليه السلام ـ: اى على! بدترينِ مردم، كسى است كه خداوند را در قضايش متّهم كند.

مسند ابن حنبلـ به نقل از عبادة بن صامت ـ: مردى به حضور پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد و گفت: اى پيامبر خدا! كدام عمل، بهتر است؟ فرمود: «ايمان به خدا و تصديق او و جهاد در راه او». گفت: اى پيامبر خدا! آسان تر از اين را مى خواهم. فرمود: «بزرگ منشى و شكيبايى». گفت: اى پيامبر خدا! آسان تر از اين را مى خواهم. فرمود: خداوند ـ تبارك و تعالى ـ را در قضايى كه برايت مقدّر كرده، متّهم نكن».

امام على عليه السلام:اگر به قضا و قَدَر خدا قانع نيستى، پروردگار ديگرى بجوى.

امام على عليه السلام:روز رستاخيز، سخت كيفرترينِ مردم، كسى است كه به قضاى خدا ناخشنود باشد.

امام على عليه السلام:هان! از فرمانبرى اشراف و بزرگانتان كناره بگيريد، كناره بگيريد؛ آنان كه به خاطر تبارشان تكبّر مى كنند و خود را از اصل و نسبشان بالاتر مى برند و بر پروردگارشان عيب مى گذارند و [عملاً] در آنچه خداوند در حقّشان كرده [و از آنچه هستند، بالاترشان نبرده] به انكار كار او برخاستند [و اين] از سر گردن كشى از حكم خدا و ستيزه جويى در برابر نعمت هاى اوست [كه به اهل فضل، ارزانى داشته است].

امام على عليه السلام:هر كس به قضا خشنود نباشد، كفر در دينش نفوذ كرده است.