حدیث دربارهسازش به همراه زيركى
عنه عليه السلام ـ في عَهدِهِ إلى مالِكٍ الأَشتَرِ ـ: ولا تَدفَعَنَّ صُلحا دَعاكَ إلَيهِ عَدُوُّكَ وللّهِِ فيهِ رِضَىً، فَإِنَّ فِي الصُّلحِ دَعَةً لِجُنودِكَ، وراحَةً مِن هُمومِكَ، وأمنا لِبِلادِكَ. ولكِنِ الحَذَرَ كُلَّ الحَذَرِ مِن عَدُوِّكَ بَعدَ صُلحِهِ، فَإِنَّ العَدُوَّ رُبَّما قارَبَ لِيَتَغَفَّلَ، فَخُذ بِالحَزمِ، واتَّهِم في ذلِكَ حُسنَ الظَّنِّ. ۱
امام على عليه السلام ـ در سفارشنامهاش به مالك اشتر ـ: صلحىرا كهدشمنتتو را بدانفرا خوانَد وخشنودى خداوند در آن باشد، كنار مَزن؛ چرا كه در صلح، آسايش سپاهيان تو و آسودگىات از غصّهها و امنيّت شهرهايت است.
ليكن زنهار، زنهار از دشمن خود پس از آشتى، كه بسا دشمن، نزديك شود تا غفلتى يابد! پس دورانديش باش و خوشگمانى را در اين امور، متّهم ساز.
۱.. نهج البلاغة: الكتاب 53، خصائص الأئمّة عليهم السلام: ص 123، تحف العقول: ص 145، دعائم الإسلام: ج 1 ص 367 كلاهما نحوه.