دوستى نزد دوستان خدا

1 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إذا أحَبَّ اللّهُ عَبدا مِن اُمَّتي قَذَفَ في قُلوبِ أصفِيائِهِ وأرواحِ مَلائِكَتِهِ وسُكّانِ عَرشِهِ مَحَبَّتَهُ لِيُحِبّوهُ، فَذلِكَ المُحِبُّ حَقّا، طوبى لَهُ، ولَهُ شَفاعَةٌ عِندَ اللّهِ يَومَ القِيامَةِ. ۱
رسول خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه خداوند، بنده اى از امّتم را دوست بدارد، محبّتش را در دل هاى برگزيدگانش، در جان هاى فرشتگانش و ساكنان عرشش مى افكند، تا دوستش بدارند. به حقيقتْ چنين كسى، دوستدار خدا است. خوشا به حالش! و او را در روز قيامتْ نزد خداوند، حقّ شفاعت است.
۱.مصباح الشريعة: 524، بحار الأنوار: 70 / 24 / 23.