حدیث دربارهمجموعه بركات و ويژگى هاى ماه رمضان
رسولُ اللّه صلى الله عليه و آله:مَن صامَ شَهرَ رَمَضانَ فَحَفِظَ فَرجَهُ ولِسانَهُ وكَفَّ أذاهُ عَنِ النّاسِ، غَفَرَ اللّهُ لَهُ ذُنوبَهُ ما تَقَدَّمَ مِنها وما تَأَخَّرَ، وأعتَقَهُ مِنَ النّارِ، وأحَلَّهُ دارَ القَرارِ، وقَبِلَ شَفاعَتَهُ في عَدَدِ رَملِ عالِجٍ مِن مُذنِبي أهلِ التَّوحيدِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس ماه رمضان را روزه بدارد و پاك دامنى ورزد و زبانش را حفظ كند و آزارش را به مردم نرساند، خداوند، گناهان گذشته و آينده او را مى آمرزد و از آتش آزادش مى كند و در سراى ابدى جايش مى دهد و شفاعت او را درباره موحّدان گنهكار به تعداد كوه هاى به هم پيوسته ۲، مى پذيرد.
۱.الأمالي للصدوق: 71 / 38، فضائل الأشهر الثلاثة: 44 / 20 كلاهما عن العلاء بن يزيد عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام، روضة الواعظين: 441، بحار الأنوار: ج ۹۶، ص ۳۵۶، ح ۲۴.
۲.رَمْلُ عالجٍ، كه در متن عربى حديث آمده است، به كوه هاى به هم پيوسته اى گفته مى شود كه از يك سو به «دهناء (كوير ربع الخالى)» و از سوى ديگر به «نَجد (سرزمينى كوهستانى در شمال جزيرة العرب)» منتهى مى شود و بسيار وسعت دارد (المصباح المنير: 425). عوالج الرمال نيز به معناى ماسه هايى است كه بر هم انباشته مى شوند (النهاية: ج ۳، ص ۲۸۷).