حدیث دربارهافطارى دادن به روزه داران

الإمام الكاظم عليه السلام:فِطرُكَ أخاكَ الصّائِمَ أفضَلُ مِن صِيامِكَ. ۱

امام كاظم عليه السلام:افطارى دادن تو به برادر روزه دارت، برتر از روزه دارىِ توست.

۱.الكافي: 4 / 68 / 2، تهذيب الأحكام: 4 / 201 / 580، كتاب من لا يحضره الفقيه: 2 / 134 / 1954 وفيه «تفطيرك»، المحاسن: 2 / 158 / 1431 كلّها عن موسى بن بكر، مصباح المتهجّد: 626 عن موسى بن بكر عن الإمام الرضا عليه السلام، بحار الأنوار: 96 / 317 / 5.

کلیدواژه‌ها روزه حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی کارهایی که بر استحباب آنها تاکید شده است +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه روزه دارى را افطار دهد، براى او پاداشى مثل اوست، سيّد ابن طاووس گويد: «بِدان كه فضيلت طعام دادن، بر اساس رأى عقل هايى كه تصديق كننده پيامبران الهى اند، انديشمندانه است؛ زيرا اقدام يك شخص به اطعام روزه داران، مثل آن است كه طاعت ها و عبادت هاى آنان را مالك شود؛ چون توانايى كسانى كه توشه به ايشان مى رسد، گويا نيروى بنده اطعام كننده است كه در تن اوست. همچنان كه نيروى بدنى اش، هر چه با آن غذا فراهم شود، از عبادت او شمرده مى شود، هر كارى هم كه از نيروى افطارى دادن به روزه دار سر بزند، در پرونده كسى ثبت مى شود كه روزه دار را اطعام كرده است» (ر. ك: الإقبال: 1 / 37). جز اين كه چيزى از اجر روزه دار، كم نمى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس روزه دارى را افطارى دهد، مثل پاداش و هر عمل خوبى كه روزه دار با نيروى آن غذا انجام مى دهد، بدون آن كه از پاداشش چيزى كم شود، براى افطارى دهنده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:افطارى دادنت به برادر مسلمانت و خوش حال كردن او، پاداشى بزرگ تر از روزه دارى تو دارند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ خطاب به على عليه السلام ـ:اى على! مؤمن در دنيا سه خوش حالى دارد: ديدار برادران، افطارى دادن به روزه دار، و تهجّد در آخر شب.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس مؤمنى را در ماه رمضان افطارى دهد، پاداش كارش [پاداشى برابر با پاداش]آزاد كردن بنده و [نيز] آمرزش گناهان گذشته اوست. پس اگر بجز جرعه اى شير يا جرعه اى آب گوارا و خرما به روزه دارى افطارى ندهد و بيش از اين هم نتواند، خداوندْ همان پاداش را به او مى دهد.

شعب الإيمان ـ به نقل از سلمان، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ:«هر كس در ماه رمضان، از درآمد حلالْ به روزه دارى افطارى دهد، در همه شب هاى رمضان، فرشتگان بر او درود مى فرستند و شب عيد فطر در بعضى نسخه ها به جاى «شب عيد فطر»، «شب قدر» است. جبرئيل با او دست مى دهد و هر كس كه جبرئيل با او دست دهد، اشكش زياد و دلش نازك مى شود». مردى گفت: اى پيامبر خدا! اگر كسى آن را نداشت؟ فرمود: «يك لقمه نان». گفت: اگر آن را هم نداشت؟ فرمود: «يك مشت غذا». گفت: اگر آن را هم نداشت؟ فرمود: «جرعه اى شير». گفت: اگر آن را هم نداشت؟ فرمود: «يك جرعه آب».

امام باقر عليه السلام:اگر مرد مؤمنى را در خانه ام افطارى دهم، برايم محبوب تر از آن است كه فلان تعداد بنده از فرزندان اسماعيل را آزاد كنم.

امام باقر عليه السلام:هر مؤمنى كه شبى از شب هاى ماه رمضان، مؤمنى را افطارى دهد، خداوند در مقابل، پاداش كسى را به او مى دهد كه يك برده مؤمن را آزاد كرده باشد؛ و هر كس در همه ماه رمضان به مؤمنى افطارى دهد، خداوند در مقابل، پاداش كسى را براى او مى نويسد كه سى نفر مؤمن را آزاد كرده است و نيز نزد خداوند، يك دعاى مستجاب دارد.