ماه ميهمانى خدا

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در توصيف ماه رمضان ـ:آن، ماهى است كه در آن به ميهمانى خدا دعوت شده ايد و در آن، از اهل كرامت خدا قرار داده شده ايد. نفَس هايتان در آن، تسبيح است؛ خوابتان در آن، عبادت است؛ عمل [خيرِ]شما در آن، پذيرفته است؛ و دعاى شما در آن، مستجاب است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون روز قيامت شود، منادى ندا مى دهد: «كجايند ميهمانان خدا؟». پس، روزه داران را مى آورند.، آنان را بر مَركب هايى عالى از [جنس]نور سوار مى كنند، و در حالى كه تاج كرامت بر سر آنان است، آنان را به بهشت مى برند.

امام على عليه السلام ـ در خطبه خويش در اوّلين روز از ماه رمضان ـ:اى روزه دار! در كار خود بينديش، كه تو در اين ماه، ميهمان پروردگار خويش هستى! بنگر كه در شب و روزت چگونه اى و چگونه اعضاى خود را از نافرمانى پروردگارت نگه مى دارى! بنگر! مبادا در شب، خواب باشى و در روز، غافل. پس، اين ماه بگذرد و [بار] گناهت بر دوشت مانده باشد و آن گاه كه روزه داران پاداش هاى خود را مى گيرند، از زيانكاران باشى و آن گاه كه آنان از كرامت مولايشان نصيب مى برند، از محرومان باشى و آن گاه كه آنان از سعادت همسايگى با پروردگارشان برخوردار مى گردند، تو از رانده شدگان باشى!

امام باقر عليه السلام:ماه رمضان، ماه رمضان! روزه داران در آن، ميهمانان خدا و اهل كرامت الهى اند. هر كس ماه رمضان بر او وارد شود و او روزش را روزه بگيرد و بخشى از شبش را به عبادت و نماز بايستد و از آنچه خداوند بر او حرام كرده، پرهيز كند، بدون حساب وارد بهشت مى شود.