حدیث دربارهسخن

دانشنامه عقاید اسلامی ج ۱، ص ۳۹۷، ح ۴۹۶

امام علی علیه‌السلام

عنه عليه السلام:مَن أطلَقَ لِسانَهُ أبانَ عَن سُخفِهِ ۱. ۲

امام على عليه السلام:آن كه زبانش را رها مى سازد، سَبُك خردى خود را آشكار مى كند.

۱.السُّخْفُ: رقّة العقل. وثوب سخيف: رقيق النسج بَيِّنُ السَّخافة، ولا يكادون يقولون: السُّخْف إلاّ في العقل خاصّةً، والسَّخافة عامّ في كلّ شيء (ترتيب كتاب العين: ص 366).

۲.غرر الحكم: ح 9175، عيون الحكم والمواعظ: ص 462 ح 8395.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت خرد سخن +3 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

امام على عليه السلام:سخن گفتنِ آدمى، ميزان خردمندىِ اوست.

امام على عليه السلام:به هنگام بديهه گويى، خردمندى آدميان، آزموده مى گردد.

امام على عليه السلام:آنچه آدمى بر زبان مى آورد، از خردمندى وى خبر مى دهد.

امام على عليه السلام:از خردمندى هر كس، زبان او خبر مى دهد و بر فضل او سخنش دلالت مى كند.

امام على عليه السلام:زبان، ترازويى است كه خرد، آن را سنگين مى كند و نادانى، آن را سبُك مى گرداند.

امام على عليه السلام:از سخنى كه روش آن را نمى شناسى و از حقيقتش آگاه نيستى، بپرهيز؛ زيرا سخن تو، بر خرد تو دلالت دارد و گفتارت، از ميزان معرفت تو خبر مى دهد.

امام على عليه السلام:بر خرد آدمى، به آنچه بر زبان مى آورد، استدلال مى شود.

امام على عليه السلام:نشانه خرد آدمى، سخن اوست و نشانه ريشه دارى آدمى، رفتار او.