جدال در قرآن
6 حدیث
أبو اُمامة:إنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله خَرَجَ عَلَى النّاسِ وهُم يَتَنازَعونَ فِي القُرآنِ، فَغَضِبَ غَضبا شَديدا، حَتّى كَأَنَّما صُبَّ عَلى وَجهِهِ الخِلُّ، ثُمَّ قالَ صلى الله عليه و آله: «لاتَضرِبوا كِتابَ اللّهِ بَعضَهُ بِبَعضٍ، فَإِنَّهُ ما ضَلَّ قَومٌ قَطُّ إلاّ اُوتُوا الجَدَلَ، ثُمَّ تَلا: «مَا ضَرَبُوهُ لَكَ إِلاَّ جَدَلاَ بَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُونَ ۱. ۲
ابو اُمامه:رسول خدا بر گروهى گذشت كه درباره قرآن، منازعه مى كردند. به شدّت خشمگين شد، به گونه اى كه گويى بر چهره اش سركه پاشيده شده بود. آن گاه فرمود: «بخش هايى از كتاب خدا را با بخش هاى ديگر مسنجيد. هيچ گاه هيچ قومى گمراه نشدند، جز آن كه جدالگرى كردند». آن گاه اين آيه را خواند: «آن [مثال] را جز از راه جدل براى تو نزدند؛ بلكه آنان مردمى جدل پيشه اند».
امام باقر عليه السلامـ در تفسير اين كلام خدا «و چون بينى كسانى [به قصد توطئه] در آيات ما فرو مى روند»ـ: مراد، بحث درباره [ذات]خدا و جدال بر سرِ قرآن است. «از ايشان روى برتاب، تا در سخنى غير از آن درآيند».
عنه عليه السلام:الَّذينَ يَخوضونَ في آياتِ اللّهِ، هُم أصحابُ الخُصوماتِ. ۱
امام باقر عليه السلام:آنان كه در آيات خدا فرو مى روند، دشمنى پيشگان اند.
۱.حلية الأولياء: 3 / 184، الدرّالمنثور: 3 / 292 نقلاً عن عبد بن حميد وابن المنذر وفيه «إنّ أصحاب الأهواء من الذين يخوضون في آيات اللّه».
عنه عليه السلام:لا تُجالِسوا أصحابَ الخُصوماتِ، فَإِنَّهُمُ الَّذينَ يَخوضونَ في آياتِ اللّهِ. ۱
امام باقر عليه السلام:با دشمنى پيشگان، همنشينى مكنيد، چون آنان اند كه در آيات خدا فرو مى روند.
۱.سنن الدارمي: 1 / 116 / 406 و ص 76 / 219، الطبقات الكبرى: 5 / 321، الدرّ المنثور: 3 / 292 نقلاً عن عبد بن حميد وابن جرير وأبي نعيم.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:الجِدالُ فِي القُرآنِ كُفرٌ. ۱
رسول خدا صلى الله عليه و آله:جدال در باره قرآن، كفر است.
۱.المستدرك على الصحيحين: 2 / 243 / 2883، حلية الأولياء: 6/134، الدرّالمنثور: 7 / 273 نقلاً عن عبد ابن حميد، كنزالعمّال: 1 / 616 / 2837.